REISVERSLAG LANZAROTE 2023

Om 4u vertrekken we naar de luchthaven Brussel South Charleroi. We boekten last minute een Ryanair ticket naar Lanzarote, één van de Canarische Eilanden.
Inchecken deden we reeds gisteren, de bagage afgeven gaat vlot, maar de veiligheidscontroles zijn wat chaotisch. Enfin, we geraken op tijd aan onze gate en gaan redelijk op tijd de lucht in.
Na een rustige, 4u durende vlucht, landen we om 10u op de luchthaven van Lanzarote. Terug gaat alles vlot, we gaan nog fan worden van Ryanair. We halen onze huurwagen op en zetten koers naar Playa Blanco om onze gehuurde villa in ontvangst te nemen. Deze villa was één van de weinige nog vrije opties ter plaatse. Toen ik gisteren bij Booking.com iets probeerde te huren voor 1 week, was reeds 97% van de opties niet meer beschikbaar, logisch als je de dag voor vertrek begint te zoeken.
Gianni, de Italiaanse eigenaar, staat ons reeds op te wachten en de formaliteiten zijn in geen tijd achter de rug. We rijden naar het centrum van Playa Blanca en gaan lunchen bij Bodegón Las Tapas, met zicht op de haven. Leuke plaats en lekker eten.
Na de middag rijden we naar Salinas de Janubia, mooi. De weg naar Los Hervideros is afgesloten en dus moeten we terugkeren en omrijden. Onderweg, richtig El Golfo, rijden we een onverhard weggetje in. Zonder dat we het wisten, blijkt dit een super leuk baantje te zijn, met prachtige vergezichten. We stoppen continue en wandelen en zoeken en fotograferen… tot we terug op de LZ-701 komen tot in Los Hervideros. Het is hier prachtig, alhoewel bijna geen wind, is de zee erg onstuimig. Dit natuurfenomeen laat zien wat de elementen van de natuur samen kunnen bewerkstelligen. Lavastromen hebben voor een ruige rotsformatie gezorgd die zeer abrupt stopt waar de zee begint. Het watergeweld heeft stukken uit de kust gehapt en de golven knallen zeer ruig in de onderbuik van de uitgeslepen rotsen.
We keren dan terug naar ons huisje, douchen en gaan dineren bij Lanis Grill aan de haven van Playa Blanca. De zaak is groot maar leuk opgevat. Er is live muziek en de seafood pasta was heel lekker klaargemaakt.
Het was een lange dag en we kruipen om 10u ons bed in.

We staan, na een heerlijke nacht, om 8u30 op. Nancy maakt een lekker ontbijt klaar en we vertrekken daarna naar het Parque National de Timanfaya. Het is een schitterende omgeving en dit beschermde gebied laat overduidelijk zien dat Lanzarote een vulkanische oorsprong heeft. Het nationaal park is vernoemd naar het eerste dorp dat tijdens de vulkaanuitbarstingen van 1730-1736 weggevaagd is.
Tussen 9 en 17 uur kan het nationale park bezocht worden mits betaling van een inkom. Wij kochten een 6 Centers Voucher, waaronder ook de inkom van het Park. Je mag dan doorrijden tot aan de grote parkeerplaats bij restaurant El Diablo. Van daaruit mag je niet zelf verder het park inrijden, maar wordt je verder vervoerd per bus. Deze bustocht door het ruige vulkaanlandschap duurt ongeveer een half uur en is inbegrepen in de entreeprijs. Wij hebben die rit niet gedaan, omdat je de bus niet mag verlaten en we zelf al onderweg bijna hetzelfde hadden gezien.
We rijden dan verder naar Tinajo, bezoeken het leuke dorp en rijden dan via Teguise (bezoek is voor later) naar de markt in Haria. De markt zelf is niet zoveel, maar toch leuk om er tussen te lopen. We gaan lunchen bij Centro Sociocultural La Tegala. Super lekker en goedkoop. We hebben wel een tafeltje gekregen in het café, want het restaurant zat bomvol.
Via veel omzwervingen (Nancy ziet van alles en haar fotoapparaat doet overuren) geraken we in het uiterste noorden van het eiland bij één van de fraaiste uitzichtpunten van Lanzarote: Mirador del Rio. Dit uitzichtpunt is gelegen op een hoogte van ongeveer 475 tot 485 meter aan de noordkant van de kilometers lange klif Risco de Famara. Het uitzichtpunt zoals het er nu ligt is ontworpen door César Manrique. Vanuit Mirador del Rio heb je vooral een fantastisch uitzicht op het eiland La Graciosa en de achterliggende onbewoonde eilanden. Hier moet je ook betalen, maar terug kunnen we beroep doen op onze 6 Centers Voucher.
Onze volgende stop in Orzola en na het bezoek rijden we de kustweg af tot Punta Mujeres. Dit is ook een pracht stukje kust, met zandpartijen tussen de lavastenen en naturelle zwembaden waar volop gebruik wordt van gemaakt.
We rijden daarna via Haria en Teguise terug naar Playa Blanca en eten vanavond iets in ons huisje. Topdag geweest.

Na het ontbijt vertrekken we naar La Geria. Onderweg op de LZ30 ziet we reeds de karakteristieke kuilen met de wijnranken in het midden van de kuil, die deels afgeschermd wordt door een halve cirkel van grotere lavastenen. Hierdoor worden de planten en vruchten beschermd tegen de soms zeer felle passaatwinden die over het eiland waaien.
Lanzarote heeft uitstekende wijnen, gemaakt van de Malvasia druif. Deze worden geteeld in het wijngebied La Geria en is zelfs een beschermd natuurgebied.
We stoppen bij bodega La Geria, deze heeft naast een wijnproeverij en winkel met heerlijke streekproducten ook een bar annex restaurant. Om 11u zitten we reeds aan de wijn, de droge, witte La Geria. Hij bevalt ons zeer goed en we kopen een paar flessen (€13/fles), we proberen ook een “Moscatel Dulce” (€15).
We rijden nu naar El Cuervo, gelegen in het Parque Natural Los Vulcanos. Vanaf de parkeerplaats lopen we naar de vulkaan toe en we volgen het pad naar rechts. Na een tijdje kunnen we zo de krater van de vulkaan inlopen. Schitterend! Na een half uur rondwandelen verlaten we de krater, volgen het pad naar links en lopen om de vulkaan heen. Het is belangrijk om hier op het uitgestippeld traject te blijven. De natuur is super kwetsbaar en elke stap buiten het pad heeft zijn consequenties. Spijtig genoeg is niet iedereen daarvan overtuigd. Na 1,5u zijn we terug aan onze wagen en zetten onze weg verder.
We rijden naar Las Grietas en parkeren op de kleine parkeerplaats langs de weg. Hier is het echt wel rustig. De gehele vulkaan is doorspekt met een soort uitgesleten mini-cayons, de ene dieper of breder dan de andere, maar allemaal heel mooi. We houden ons hier ook een uur bezig om die mooi in beeld te brengen. We klauteren zo langzaam de vulkaan op, gelukkig met goede wandelschoenen, want de hele wand ligt bezaaid met losse kiezels.
We krijgen een hongertje en rijden naar Restaurant Ancla, aan de haven van Puerto Del Carmen. Zeer lekkere squid met look, met frietjes en salade (€10,5). Echt heel vers en goed gegrild.
We rijden naar El Golfo. El Golfo is een klein plaatsje aan de westkust van het Canarisch eiland Lanzarote. Het dorp is een toeristische trekpleister dankzij de bijzondere rotsformaties die er te zien zijn: de steile vulkanische rotswanden aan de kust en een klein groen meertje, het Lago Verde gescheiden van de zee. Het meertje wordt gevuld door ondergronds zeewater en de groene kleur van het meertje wordt door algen veroorzaakt. De rotsformaties zijn restanten van de vulkaan El Golfo. Vandaag blijft enkel een halve krater over, de andere helft is weggespoeld door erosie van de zee.
We rijden nu langs de kust tot aan de vuurtoren van Playa Blanca. We wachten tot de zon ondergaat in de zee en keren dan goedgemutst terug naar ons huisje. We eten nog een kleinigheid, werken ons verslag bij en maken een planning voor morgen. Tegen 23u duiken we ons bed in.

We zijn terug vroeg wakker en na het lekkere ontbijt vertrekken we via La Geria naar het surfersstrand Famara. Het heeft zijn naam niet gestolen, campers, tentjes, auto’s van surfers staan rij op rij. Je ziet duidelijk dat hun verlof zich hier en nergens anders afspeelt.
Na een mooie wandeling op het strand gaan we toch eens het dorp verkennen. Wat een leuk vissersdorp, echt nog authentiek. We spenderen er nog een dik uur en gaan dan een cortado drinken bij Resto-Grill La Posada (€1,3).
Het is ondertussen 13u en we rijden naar Teguise. We krijgen wat honger en gaan lunchen bij Cafetaria San Miguel. We nemen pimientos (groene pepers met zout), Canarian patatoes en gambas al ajillo. Samen met 3 glazen La Geria wijn en Cortado betalen we €35. Super lekker!
We verkennen nu verder Teguise, waarschijnlijk het mooiste dorp van Lanzarote en misschien wel van de hele Canarische eilanden.
Daarna rijden we naar Antigua rofera de Teseguite, één van de meest unieke rotsformaties op Lanzarote bestaande uit een grote reeks rotsen die in de loop van duizenden jaren zijn ontstaan ​​door wind, zon en regen. We parkeren op een onverharde plek, gaan wandelen en zien een aantal bijzondere uitgeholde gaten, tunnels en grotten, gecreëerd in het massief. We lopen hier bijna alleen en zijn toch verwonderd door de schoonheid van die plek. Spijtig dat er op sommige rotsen door onnozelaars namen in gekerfd zijn.
We rijden daarna naar een paar werken van César Manrique, allen inbegrepen in onze 6 vouchers:

– Jardin de Cactus: Het is gelegen in het dorp Guatiza, in de gemeente Teguise, in het hart van een agrarisch landschap gekenmerkt door uitgestrekte plantages van vijgcactus gewijd aan de teelt van cochineal.
– Jameos del Agua: Los Jameos del Agua bevindt zich in een vulkanische tunnel ontstaan door uitbarstingen van de Corona-vulkaan. Het dankt zijn naam aan het bestaan ​​van een binnenmeer veroorzaakt door infiltrerend zeewater, en dat een unieke geologische formatie geeft.
– Cueva de Los Verdes: De tunnel gevormd door de vulkaan La Corona is een van de langste en meest interessantste op aarde. Over zijn lengte zijn er minstens zestien “jameos” (lavagrotten). De meer dan zes kilometer lange ondergrondse doorgang gaat van de krater van de vulkaan helemaal in de zee, met een onderwatergedeelte van anderhalve kilometer lang.
Het is ondertussen 17u30 en we rijden nu terug, richting Playa Blanca. We gaan eerst nog de zonsondergang bij Playa Papagayo bekijken. Om het strand met kliffen te bereiken moeten we eerst een 6 km lange slechte onverharde weg trotseren. De beloning is wel de moeite. Na de zonsondergang rijden we naar ons huisje, eten, werken verslag bij en gaan weeral vroeg slapen. Elke avond zijn wij doodmoe, maar wederom was het een prachtige dag.

We zijn vroeg op, want we gaan de Caldera Blanca hike doen. Op Lanzarote is er enorm veel te zien en te doen, als het echter gaat om hikes op individuele basis, merken we dat de toegang tot de meest opmerkelijke plekken op het eiland beperkt is. Dit is bijvoorbeeld het geval bij Timanfaya National Park, individuele hikes zijn daar niet mogelijk.
Gelukkig maakt Caldera Blanca deel uit van het Natural Park of Volcanoes (gelegen in de buurt van Timanfaya, maar onder een ander soort wettelijke bescherming), dus kunnen we het zonder beperkingen bezoeken. Daarom is dit de ideale excursie voor ons die het vulkanische landschap op eigen kracht willen verkennen en dat we dan ook nog eens rond een krater kunnen hiken is mooi meegenomen.
We steken met de auto het Nationaal Park Timanfaya door en volgen de weg naar Mancha Blanca. Links van het dorp ligt een onverharde weg genaamd ‘Camino del Cráter’ die we nemen, tot aan een plaats waar we kunnen parkeren. Best dus vroeg komen, want veel parkeerplaats is er niet en als die vol is, kun je terugkeren naar Mancha Blanca en daar ergens een plaatsje zoeken.
Het pad dat naar de vulkaan leidt, begint vlakbij de parkeerplaats en zigzagt door een donkere zee van lava. Het pad bestaat uit ongelijke, vulkanische stenen, dus het is essentieel om geschikt schoeisel te dragen.
Na een dik half uur stappen komen we bij een de vulkaan die bekend staat als La Caldereta en die op zijn hoogste punt 324 meter hoog is. Deze vulkaan hoeven we niet te beklimmen omdat de route ons dicht bij de kraterrand brengt. Wel kunnen we in de krater kijken, een voorproef van wat we in de Caldera Blanca zullen zien.
De route gaat dan verder door het gebied tussen La Caldereta en Caldera Blanca, dat ook het gebied is met de grootste opeenhoping van lava. De reden hiervoor is heel eenvoudig: de twee vulkanen (La Caldereta en Caldera Blanca) vormen zogenaamde ‘eilandjes’, met andere woorden, dankzij hun hoogte werden ze niet beïnvloed door de uitbarstingen van andere vulkanen. We hebben het specifiek over de krachtige uitbarstingen die het zuidwesten van het eiland tussen 1730 en 1736 troffen. Het feit is dat tijdens deze uitbarstingen de lavastroom vertraagde terwijl het het gebied tussen de vulkanen doorkruiste, waardoor deze enorme accumulatie. Vervolgens werd hetzelfde gebied getroffen door nieuwe uitbarstingen.
Tijdens de beklimming van Caldera Blanca zien we het contrast tussen de donkere kleur van de lavazee en de kalkachtige witheid van de randen van de vulkaan. De aanwezigheid van de korstmossen helpt dit contrast te versterken.
Eindelijk komt de route uit op de bovenloop van Caldera Blanca, waar de meesten naar boven gaan. Wij volgen echter het pad beneden en lopen zo langs de vulkaan. Op het hoogste punt gaan we langs de wand de vulkaan omhoog en kunnen na een steile klim de indrukwekkende krater met een diameter van 1200 meter bewonderen. We volgen dan de krater tot op het einde en gaan daar naar beneden, alternatieve route, maar de beste volgens ons.
Nadat we enorm veel foto’s gemaakt hebben van het buitengewone landschap, hoeven we alleen nog maar terug te keren langs hetzelfde pad dat ons hier bracht. Na een dikke 4u staan we terug op de parkeerplaats, een beetje moe maar super gelukkig dat we dit gedaan hebben.

Het is ondertussen al 14u, we rijden naar Tinajo en gaan lunchen bij Gulliver Tapas Bar. Na de lunch gaan we wandelen rond Punta Mujeres en daarna nog eens in Haria. Dan is onze goesting over en rijden we in een dik uur terug naar ons huisje.

Gisterenavond kregen we ineens het idee om een dagje naar een ander, vlakbij gelegen, eiland te gaan; Fuerteventura. We belden naar de verhuurmaatschappij van onze Dollar Rent-a-car om te vragen of de auto mee mocht op de ferry, dat bleek geen probleem. Dan een plaats geboekt op de ferry van Fred Olsen, retour 2 pax met auto €147.
Na het ontbijt vertrekken we 7u45 naar de kade (5’ rijden) om de ferry van 8u30 te nemen. We varen op tijd uit en 25’ later meren we aan in Corralejo, Fuerteventura. We hebben geen enkele informatie over dit eiland dus gaan we eerst naar het Office Toerisme in de stad. We krijgen een kaart en veel uitleg, dus kunnen we aan de slag. Als we door Corralejo rijden valt het ons op dat het hier wel een uitgaansplaats is, de ene bar na de andere en de ene goedkope eetstal naast de andere. Niet ons ding en dus zijn we hier vlug weg.
Onze eerste stop is het vissersdorp El Cotillo. Alhoewel het dorp gelegen is aan de ruwe kust vinden we er toch een reeks baaien met wit zand en kalme turquoise kleurige wateren. We parkeren de auto en wandelen tot aan het strand La Concha, met weinig golven dankzij het natuurlijke rif in de vorm van een hoefijzer.
Via La Oliva rijden we naar Los Molinos. We rijden langs een klein baantje naast de droge bedding van de rivier, vol met kloven en kleine canyons. We volgen die tot die uitmondt in de zee bij Los Molinos. Leuke trip.
Het is ondertussen al over de middag en we rijden naar Betancuria. Onderweg passeren we de Valle de Santa Inés, waar we een leuke bar passeren. We stoppen en gaan hier lunchen. We nemen Salteado de Gambas (€12) en Pinchos de Pollo (€12,5). Heel lekker.
We rijden dan naar Betancuria, één van de belangrijkere toeristische bestemmingen op het eiland. Het presenteert zich nadrukkelijk als dé historische plaats van het eiland. We slenteren wat door het mooie dorp, maar onze aandacht wordt, zoals op zoveel plekken, getrokken door de kerk, de Iglesia Santa Maria.
We rijden dan naar De Mirador Betancuria, een mooi uitzichtpunt voorzien van een parkeerplaats met aan beide kanten een uitzichtplatform. Van hieraf hebben we een weids uitzicht over de omgeving.
Het wordt tijd om de terugtocht aan te vangen. We rijden via de oostkant van het eiland naar het Parque Natural de Corralejol en genieten nog van de schitterende stranden vooraleer we tegen 16u45 aan de ferry aankomen. Stipt op tijd om 17u15 varen we uit, richting Lanzarote.
We zijn blij dat we die dagtrip gemaakt hebben, zo hebben we toch een idee hoe het er op Fuerteventura uitziet. Maar we zijn vooral gelukkig dat we terug op Lanzarote zijn, voor ons zoveel mooier.
We zijn moe en gaan een kip aan het spit kopen bij Asador de Pollo Pechiguer bij Playa Blanca ipv uit eten te gaan.

We slapen wat langer vandaag. Na het ontbijt rijden we via La Geria naar vulkaan Caldera Colorado (naast Montaña Negra). Er is een parking voor de vulkaan. We wandelen op ons gemakje rond de vulkaan in 1,5u, fotostops en lezen infoborden inbegrepen.
Onze volgende stop is Tinajo, we zijn hier nu ondertussen reeds een paar keer geweest, maar we blijven het mooi vinden. We gaan terug een cortado (€0,9) drinken met appelcake (€0,8) bij “San Roque”. Steeds perfect!
We rijden nu naar La Santa, mooi authentiek vissersdorpje. We slaan een onverhard weggetje in er rijden tot Punta de los Cuchillos. Daar wandelen we rond de kliffen, heel mooi en niemand anders aanwezig. We volgen het onverhard baantje verder tot we terug in Tinajo aankomen.
Het is ondertussen 14u en we zetten onze weg verder naar Caleta de Famara, waar we gaan lunchen bij Restaurante Sol. Iets duurder, maar super lekker met een prachtig uitzicht op de zee en de kliffen.
We keren dan via Parque Nacional de Timanfaya terug naar ons huisje in Playa Blanca en genieten nog een paar uurtjes aan ons privé zwembad, de eerste keer deze week dat we er van profiteren.