REISVERSLAG  SLOVENIË 2021

We vertrekken thuis met onze camper om 18u en rijden via Brussel – Namen – Luxemburg naar Phalsbourg in de Vogezen, een 50km voor Straatsburg. Het is reeds 23u als we ter plaatse aankomen en het is genoeg voor vandaag. We vinden een relatief rustige plaats op een snelweg parking en duiken direct ons bedje in.

We geraken moeilijk op dreef, blijven wat langer in bed hangen en genieten van de gezelligheid in onze camper. We gaan bij de bakker een lekker stokbrood halen en ontbijten redelijk laat voor onze doen.
Tegen 10u zijn we eindelijk terug op pad. We rijden via Straatsburg en Stuttgard naar München waar het verkeer drukker wordt. We stoppen op de parking van Leipheim-Sud en eten in het wegrestaurant een curryworst mit pommes (een beetje een traditie als we in Duitsland zijn).
We passeren de grens met Oostenrijk en rijden richting Salzburg. We tanken LPG (koken en verwarming) en kopen een Oostenrijk vignet (€ 9,5voor 10 dagen). Bovenop het vignet moeten we nog apart betalen voor de St Michael tunnel (€ 12,5 voor camper).
Om 19u leggen we er de riem af en stoppen bij Villach. We vinden een mooie overnachtingsplek aan de rivier Drau. Hopelijk is de nabijgelegen spoorlijn geen spelbreker deze nacht.

We hebben heerlijk geslapen en worden om 7u wakker van de zon die genadeloos naar binnen schijnt. We ontbijten en tegen 8u leggen we onze eerste kilometers af. We nemen de steile maar schitterende Wurzenpass (18% stijgingsgraad) ipv de betalende Karawankenpass, die meestal genomen wordt om Slovenië binnen te rijden. De grens tussen Austria – Slovenië is niet bemand, we moeten dan ook geen coronapas of iets dergelijks tonen.
Onze eerste stop is het office Center in Kranjska Gora, waar we door een vriendelijke dame wegwijs gemaakt worden in het Triglav NP. We krijgen mapjes en info mee over de verschillende soorten bestemmingen die interessant zijn en de wandelingen die kunnen gemaakt worden.
We stoppen bij Lake Jasna, klein, mooi en toeristisch uitgebaat. Hier zijn we vlug rond. We rijden verder en langs de weg naar de Vršič-pas staat een symbolische kapel, bekend als de Russische kapel. Dit monument en symbool van de vrede is opgericht ter nagedachtenis aan de honderden Russische krijgsgevangenen die heel erg hebben geleden bij het bouwen van de weg over de berg Vršič (de Vršič-pas).
Deze Vršič-pas is met zijn 1600m de hoogste pas van Slovenië. We parkeren op één van de parkings langs de weg en wandelen in 1,5u naar de Slemenova Spica (staan overal rode wegwijzers). Het eerste kwartier is nogal pittig maar daarna is het een aangename wandeling met op het einde zelfs een alpenweide (waar je gezellig kan uitrusten). Boven krijgen we als beloning een fenomenaal 360° uitzicht over de Julische Alpen. Op een uurtje zijn we terug beneden.
We rijden dan verder tot we na een 20-tal haarspeldbochten aan de prachtige turquoize Soča-rivier komen. Wat een beauty. We stoppen regelmatig en wandelen dan naast de rivier. Een 10-tal km voor Bovec ligt de Velika Korita, een 750m lange kloof. We wandelen langs de kloof tot de hangbrug en keren langs. de andere kant terug. Het heldere water lijkt uitnodigend, maar is ijskoud. Verder dan een voet geraak ik niet.
Via Bovec rijden we naar Kobarid waar we een plaats innemen op camping Lazar. Na een deugddoende douche genieten we na van een schitterende dag.

We vonden het gisteren al eigenlijk iets te druk op de weg en volgens lokale mensen is dit in september enkel in het weekend zo druk. Daarom beslissen we om vandaag (zondag) de Triglav regio te verlaten en binnen een paar dagen terug te komen. Ze raden ons aan om naar de Logar Valley te gaan, een 175km verder waar bijna geen toeristen komen. Zo gezegd, zo gedaan vertrekken we om 8u naar Kamnik, de toegangspoort voor de regio.
We stoppen in Idrijca omdat we in de gelijknamige rivier vliegvissers zien staan die beekforellen proberen te verschalken. Dat wekt altijd mijn nieuwsgierigheid.
We rijden dan verder naar Kamnik, bezoeken het leuke stadje en het Office Tourisme waar we info krijgen over de regio. We rijden dan naar Kamniski Bistrici om van daaruit met de kabelbaan naar het plateau Velika Planina te gaan. Het schaapherdersdorp met zijn identieke houten gebouwtjes ligt op een glooiende groene weide op 1.600 meter boven zeeniveau. Hoewel nog altijd in gebruik bij de herders, is het plateau tegelijkertijd een openluchtmuseum. Maar, we bedenken ons. Er staat een file voor de kabelbaan en het lijkt niks meer authentiek te hebben. We keren terug en rijden naar Luče, de andere zijde van de berg om naar Solčava te gaan. Onderweg passeren we Igla (The Needle), een 40m hoge rotsformatie. In Solčava gaat we info zoeken over de Logar Valley en we kunnen een paar wandelkaarten bemachtigen. Het is ondertussen reeds 16u en we beseffen dan we vandaag niet veel meer gaan kunnen doen, maar we gaan toch al eens kijken. We rijden de 5km naar de ingang van de vallei en kunnen nog net de Slap Rinka (Rinka waterval) doen voor het begint te schemeren. We keren dan maar terug en vinden een overnachtingsplaats bij een boerderij met de fameuze naam; Country House Ambrož Gregorc. Er is geen eigenaar aanwezig, maar een paar andere campers maken ons wegwijs. De kamperplaats kost €19/nacht en hij komt vanavond of morgenvroeg ontvangen.
We douchen en gaan dineren bij Restaurant Gostisce First. We eten goulash van geit en drinken een lekkere fles Sloveense Chardonnay. We maken nog een wandeling door Solčava. Het is hier super rustig en alles is reeds gesloten. We keren dan maar terug naar onze camper en duiken ons bedje in.

We staan vroeg op, ontbijten en tegen 8u zijn we klaar om te vertrekken naar de Logar Valley. We willen onze slaapplaats afrekenen maar vinden de eigenaar niet. Collega-campers vertrekken dan maar noodgedwongen en wij dan maar ook. Dat wordt een gratis nacht.
We rijden naar de Logar valley en zien de zon boven de bergen komen, wat een mooi zicht. We rijden tot het einde en zetten dan koers naar Robanov Kot, van waar we de Panoramic Route afrijden, een prachtige, meestal onverharde weg. We komen geen kat tegen en genieten van de pracht van de bergen rondom met af en toe een klein dorpje.
Rond de middag zijn we terug in Solčava, we lunchen en keren terug naar de Triglav regio. Na 2,5u rijden komen we aan bij de Vintgar gorge. De rivier Radovna stroomt al miljoenen jarenlang door de bergen van de Julische Alpen. In de tijd daarna heeft de rivier een stuk van 1,6 kilometer lang in het kalksteen van de heuvel uitgesleten. De kloof die ontstond is soms wel tot 250 meter diep.
We parkeren ons op de camper parking (€10/4u) en stappen naar de ingang van de gorge waar we opnieuw €10/pers betalen. De kloof is 1,6km lang en eindigt helemaal op het einde op Slap Šum, een waterval van 16m hoog. Ondertussen ben je ook een kleinere waterval onder de brug voor de Bohinj treinlijn gepasseerd.
De wandeling loopt op houten paden die tegen de rotsen liggen aangeplakt en daardoor is het een eenvoudige wandeling. Het is hier héél mooi, maar een beetje te gemakkelijk voor ons. Wij houden meer van het originele, natuurlijke. Klimmen en klauteren over de rotsen ipv een mooi aangelegd gangpad. Gelukkig zijn we op het einde van de dag en daardoor erg rustig. We durven er niet aan denken hoe het er hier aan toegaat in het zomerseizoen. En nog een opmerking, het is veel te duur, €30/2pers (ingang en parking) is te veel als je al het natuurschoon in de regio gratis kan doen.
Vroeger kon je blijkbaar heen en terug langs de kloof, nu niet meer. Het is een éénrichting pad geworden en op het einde moet je nog de saaie terugtocht rond de gorge doen, die langer duurt dan de kloof-wandeling.
We rijden verder naar het 5km verder gelegen Bled voor een blitzbezoek. Het is hier ongelooflijk druk en de schitterend gelegen camping op het einde van het meer is gelukkig volzet (we hadden die de dag ervoor willen boeken), want op zo’n drukke reuze camping willen we niet staan. Maar nogmaals, hij is schitterend gelegen. We rijden dan maar door naar camping Sobec (€30/nacht), heel mooie staanplaats en super douches op deze splinternieuwe camping.

We rijden nogmaals naar Bled. Boeit ons terug niet erg. Pas op, het is hier héél mooi maar het ganse toeristen circus is er teveel aan. We blijven een half uur en hadden ook een half uur nodig om een parkeerplaats te vinden.
We rijden verder naar Radovljica, een mooi dorpje met nog een echt oorspronkelijk middeleeuws centrum omdat in tegenstelling tot de meeste Sloveense stadjes het weinig te lijden heeft gehad onder de vele oorlogen. Parking is geen probleem en we wandelen algauw door het centrum, over het centrale plein tot aan de kerk van Radovljica. Het is een gotische kerk met een simpele witte buitenkant en een kleurrijk interieur. We gaan een koffie met natuurlijk een kremšnita (een gebak van bladerdeeg, banketbakkersroom en slagroom bestrooid met poedersuiker) bij Kavarna Slascicarna. Super lekker gebak!
Daarna rijden we verder naar Studor, speciaal om de Kozolci te bekijken. Dit zijn constructies om zowel hout als stro te drogen in de wind. Er zijn echt mooie exemplaren bij.
We zetten onze weg verder naar Stara Fužina waar we eerst het super professionele tourisme office bezoeken. De bediende legt ons haarfijn uit hoe we de Mostnica gorge het best bezoeken en geeft ons nog tips om mooie wandelingen in de omgeving te maken.
We wandelen het dorp door en volgen de rivier, na 1,5km komen we aan bij de eigenlijke kloof en de brug. We betalen €3/pers (cash) en volgen de rivier door het bos en lopen langs watervallen, waterpoelen, rotspartijen en ander natuurschoon op zoek naar “Little Elephant”. Na 4,5u zijn we terug op onze startplaats en hebben 15km gewandeld. Echt de moeite en voor ons veel leuker dan de Vintgar gorge.
We maken nog een korte tussenstop aan het mooie Meer van Bohinj voor we de Bohinj vallei achter ons laten en ons naar het 75km verder gelegen Kanal begeven. Het is bijna donker als we een plaatsje bemachtigen bij mini-camping Corada (€25/2pers). Geen mooie camping, maar mooi gelegen aan de brug over de Soča-rivier.
We nemen een douche, eten wat en gaan nog eens wandelen in Kanal vooraleer we in bed duiken.

We zijn vroeg wakker en verkennen Kanal en na een leuke wandeling gaan we in het centrum ontbijten bij Watija Ostarija. We rijden dan naar de Brda wijnregio. Het leven in Goriška Brda, een streek nog het beste te vergelijken met Toscane,  draait voor een groot deel om wijn, al honderden jaren lang. Het gebied is een lappendeken van kleine wijngaarden; iedere wijngaard is van een andere wijnboer met zijn eigen druiven. We verkennen de regio en zien dat er meer is dan wijn want de streek is ook bekend om zijn olijfolie, kersen en honing.
We zetten onze weg verder naar Piran, één van de drie havensteden van Slovenië, dat slechts een kleine kuststrook van ongeveer 50 kilometer in Istrië heeft. Het mooie kustplaatsje ligt aan de Baai van Piran, op een landpunt in de Golf van Triëst, die deel uitmaakt van de Adriatische Zee. We vinden een parkeerplaats in het drukke Piran, maar moeten nog een halfuur wandelen vooraleer we het echte centrum  bereiken. We wandelen rond de haven en genieten van het mooie weer. We krijgen honger en eten een vroege diner bij Fritolin pri Cantini, héél lekker.
We wandelen nog wat rond en vertrekken dan naar Predjama om de Predjamaburcht te bezoeken, een grotburcht uit de 12de eeuw. Mooi als uitzicht, maar omdat we te laat aankomen is deze al gesloten. We kunnen die dan ook alleen van buitenaf bekijken.
We rijden nog naar Štanjel omdat daar een (gratis) camperplaats is, één van de weinige echte camperplaatsen in Slovenië. We zijn moe van de lange dag en nog voldaan van onze heerlijke maaltijd in Piran gaan we vroeg naar bed.

Vandaag is onze laatste dag in Slovenië, morgen moeten we thuis zijn. We gaan toch nog proberen nog iets van onze dag te maken maar dan in een sneller tempo dan dat we gewoon zijn.
We verlaten Štanjel en rijden naar de Vipava Valley, een verborgen parel dichtbij Italië en dé wijnregio van Slovenië, met lieflijke wijngaarden op lichtglooiende groene heuvels. We bezoeken Vipava, een pittoresk dorpje met een toeristenbureau en een handjevol restaurants en cafés. We slenteren er een uurtje door de kronkelige straatjes en over de kleine bruggetjes, maar heel veel stelt het niet voor.
We rijden verder door de smalle vallei, stoppen aan de mooie Solkan Bridge over de Soča rivier en volgen de rivier langs weg 103. Wat een schitterende turquoise rivier is dat toch. We doen nog een stop aan de Koritnica Gorge en volgen de kanovaarders die de rivier proberen te bedwingen.
Nu wordt het tijd om Slovenië te verlaten en we rijden opnieuw via de Wurzenpass naar Villach.
Nu is het gewoon rijden tot we moe worden en via München geraken we nog in Günzburg, Duitsland. Hier eindigt het voor vandaag. We vinden een rustige camperplaats langs een doodlopende weg en duiken ons bed in.

We gaan vroeg de snelweg op en rijden aan één stuk door naar huis via Heidelberg en Luik. Het einde van een relatief korte, maar o zo prachtige reis. Slovenië is ongelooflijk mooi…