KENIA – TANZANIA – ZANZIBAR 2004

We vliegen met SN Brussels, naar Nairobi (10u25 – 08u25, 8u vliegen, 2u tijdsverschil). Er staat ons iemand van Nairobi Backpackers op te wachten en na een klein uurtje komen we aan bij ons hostel op Milimani Road. Het is een blij weerzien met Ken en dat wordt op gepaste wijze gevierd. Moe kruipen we in onze kamer (20U$/double/ontb incl, shared bathroom) en vallen direct in slaap.

Na een topnacht worden we gewekt door de geur van versgebakken brood en banana-pancakes. Man, dat voelt hier goed!
We moeten op 6 oktober in Arusha, Tanzania zijn om een safari met JMT af te werken. We hebben dus nog een paar dagen te spenderen in Kenia en daarvoor gaan we met Ken eens de mogelijkheden bespreken.
We komen uit op één dag Hells Gate NP (80U$/pers), ’s avonds terug naar Nairobi Backpackers en daarna een dag Amboseli NP, kamperen in het park en de dag erna ons aan de grens afzetten (150U$/pers). Wij nemen dan de bus naar Arusha, de rest van de groep doet verder in Kenia.
Rond 10u zijn we op weg naar Hells Gate NP, een miskend, maar heel mooi park. We zien dassies, verschillende soorten antilopen, zebra’s… maar vooral de scenery is adembenemend. We maken een wandeling in de spectaculaire kloof en moeten ons nog haasten om tegen donker thuis te zijn. Prachtige dag!
’s Avonds nemen we een taxi en gaan we bij Carnivore eten (3.829 KES/2 pers). Carnivore is een restaurant waar a volonté gegeten wordt. Waiters lopen met spies vol vlees rond en vullen continue bij. Vroeger was dit gevangen wild, nu mogen er enkel nog gekweekte dieren verwerkt worden. Geen plaats voor een vegetariër.

Zoals steeds zijn we weeral vroeg op. We ontbijten en maken de 4×4 klaar, tenten, koelboxen, proviand… Tegen 9u rijden we Nairobi buiten, richting Mombasa, we zijn met acht; zes toeristen, Ken en onze kok.
In Sultan Hamud stoppen we voor lunch, we zijn bijna halfweg naar Amboseli NP. Na de lunch lopen we nog wat rond en bezoeken de plaatselijke markt. Boeiend, zoals steeds.
We rijden verder, nu meer zuidelijk, een gravelroad richting park. We komen rond 17u aan op de kampplaats in Amboseli NP, met zicht op de Kilimanjaro. We maken ons kamp, zetten de tenten op en vertrekken op safari. Amboseli is een heel mooi park, stoffige planes afgewisseld met grasvlakten en de Kilimanjaro houdt steeds de wacht.
We zien veel olifanten, zebra’s, flamingo’s…
Als we terugkeren naar ons kamp heeft de kok reeds een kampvuur gemaakt waarop ons avondmaal klaargemaakt wordt en dat ons later verzekerd van een leuke avond.
’s Nachts worden we ineens wakker van leeuwengebrul, vlakbij. Hmmm, hoe sterk is zo’n tentje? …

We leggen onze tent plat en ruimen het kamp op. We springen in de Landcruiser en Ken brengt ons naar de grens Kenia – Tanzania (40km/1u). Daar nemen we de bus naar Arusha, het safari hoofdkwartier van Tanzania (125km/2,5u).
We checken in bij Hotel Flamingo (25U$/double) en verkennen Arusha. We bezoeken de markt en gaan een koffie drinken in de Coffee House.
Nadeel is alleen dat iedereen ons een Safari wil verkopen, dus echt rustig kunnen we er niet rondlopen. Elke keer uitleggen dat we er reeds een geboekt hebben begint op den duur ook te vervelen.
’s Avonds in je eentje rondlopen is echt af te raden dus nemen we een taxi naar ViaVia restaurant. We eten kip met frietjes, heel lekker.

Morgen gaan we een 3-daagse Safari doen. We hebben online geboekt bij JMT, African Heart Expeditions. We hebben daar heel goede dingen over gehoord en het mailcontact viel heel positief uit. Het feit dat er een Vlaming in de firma zit maakt het allemaal een beetje gemakkelijker.
We betaalden 285U$/pers voor een privé safari voor 2 pers, Chauffeur/Gids  en Kok inbegrepen.

We, samen met onze Chauffeur Salim en kok Furaha, vertrekken om 6u met de Toyota 4×4 naar het 3u verder gelegen Lake Manyara National Park. Lake Manyara Nationaal Park ligt aan de voet van de grote Rift Vallei, het is een bijzonder park met een grote diversiteit aan vegetatie zones, waar vele flamingo’s foerageren langs de oevers van het meer. Bekend door de boomklimmende leeuwen die in de acacia bomen klimmen om in de schaduw van het bladerdak luierend de dag door te brengen. Het meer, gevoed door het regenwater van de Ngorongoro hooglanden, ligt aan de voet van de 600 meter torenhoge kliffen en hellingen van de grote Rift Vallei. “The Green Hills of Africa” is de titel van het boek waarin Ernest Hemmingway het relatief kleine park zo elegant in beschreef.
We verorberen ons lunchpakket op een ongelooflijk mooie plaats en in de late namiddag rijden we naar het Ngorongoro NP.
We overnachten op de Ngorongoro Simba Campsite een simpele overnachtingsplaats op de heuvel naar de krater. ’s Nachts wordt het ijskoud door de mist en de hoogte (rond het vriespunt). We krijgen een lekkere maaltijd aangeboden door onze kok en genieten van de sfeer op deze speciale plaats. In de Ngorongoro krater zitten per oppervlakte het meeste dieren ter wereld .
’s Avonds is hier niet veel te verdienen en we liggen dan ook vroeg in ons bed.

Het is koud als de wekker afloopt. Goed ingepakt drinken we koffie en na het ontbijt gaan we op safari. We zien veel dieren want buiten de giraf (door hun lange nek en lange poten kunnen zij de steile afdaling naar de bodem van de krater niet maken) zijn eigenlijk alle grote Afrikaanse dieren aanwezig.
De kraterwand schermt het gebied in de krater grotendeels af tegen de toevallige migratie van de dieren. De leeuwenpopulatie vertoont daardoor een sterke inteelt. Ook omdat de Masai tussen deze kraterpopulatie en de andere populatie zitten, waardoor beide soorten elkaar niet kunnen ontmoeten. Anderzijds kunnen trekkende kuddedieren zoals gnoes de krater wel bezoeken. In de krater leven permanent naar schatting 25.000 grotere zoogdieren en op het hoogtepunt 500.000. Daarmee is dit één van de dichtstbevolkte wildgebieden ter wereld.
Het wordt één der topdagen uit ons prille Safari bestaan. Nancy haar fotoapparaat maakt overuren.
Als het park sluit keren we terug naar de camping waar onze kok een uitstekend maal heeft klaargemaakt. We blijven buiten napraten over onze schitterende dag tot de opkomende mist ons naar onze tent jaagt.

In de vroege ochtend doen we een safari, we keren terug naar het kamp om te ontbijten en rijden dan ineens door naar Tarangire National Park (het zesde grootste park van Tanzania). De naam komt van de enige waterbron in het NP, de Tarangire river.
We zien ongelooflijk veel olifanten (het park is bekend voor zijn grote kuddes olifanten), giraffen en ander wild. We zien ook leeuwen en héél veel vogels. Mooi!
In de namiddag keren we terug naar Arusha, checken terug in bij Hotel Flamingo (25U$/double) en gaan terug eten bij ViaVia reiscafé. Lekker.

We hebben gisteren nog een vliegticket bij Precisionair, een Tanzaniaanse luchtvaartmaatschappij met haar thuisbasis in Arusha, geboekt met bestemming Zanzibar (150U$/pers).
Er zijn een paar mogelijkheden als je naar Zanzibar wil reizen,
* Bus Arusha – Moshi – Dar es Salaam (650km, 10u), overnachten in Dar es Salaam en dan ferry naar Zanzibar, de fast of slow, de Fast ferry kost 35U$/one way/pers.
* Vliegtuig Arusha – Stone Town rechtstreeks, 150U$/pers/one way.
Wij kiezen dus voor het vliegtuig (ATR 42), stijgen op om 15u25 en na een dik uur landen we in Stone Town. De vlucht is prachtig, het vliegtuig (max 50pers) zit maar halfvol zodat iedereen een perfecte foto kan nemen als de piloot een rondje Kilimanjaro doet (is normaal niet voorzien).
We checken in bij Beit-Al-Amaan (House of Pease) een schitterende kamer, reuzegroot (35U$/double/ontb incl). Eerst kunnen we maar 1 nacht blijven, maar door een annulatie blijven we er 3. Lucky us!
We lopen wat rond de haven en verkennen het toffe stadje met de koloniale huizen. We voelen ons hier perfect thuis!
We gaan eten bij Monsoon, op het terras met uitzicht op zee en nemen de Seafood Platter (Fruits de mer, grilled lobster, king prawns, cigale, and calamari served with tamarind sauce). Man, man, man, schitterend! Er is een goede selectie van (witte) wijn en allerhande soorten fruit juices. Dit zal ons favoriet restaurant worden.
’s Avonds lopen we nog wat rond in het stadje en voelen ons nergens onveilig. Een unicum in Afrika. Tegen 23u gaan we eindelijk slapen.

We slapen uit, ontbijten in ons hotel en maken ons klaar om Stone Town eens deftig te verkennen. Stone Town (Mji Mkongwe in Swahili) is het oude deel van de hoofdstad Zanzibar op het eiland Zanzibar in Tanzania. De oude stad is gebouwd op een driehoekig schiereiland aan de westelijke zijde van het eiland. De stad bestaat uit een wirwar van kleine, smalle straatjes met huizen, winkels, bazaars en moskeeën. Het transport vindt alleen plaats per voet, fiets of motorfiets. Auto’s kunnen de smalle straten niet in. De architectuur is een combinatie van Arabisch, Perzisch, Indisch en Europees. De Arabische huizen zijn het meest herkenbaar door de grote houten deuren (met houtsnijwerk) en veranda’s. Er werd pas steen gebruikt om te bouwen vanaf 1830. De stad was het centrum van handel tussen Oost-Afrika en Azië en Afrika voor de kolonisatie die aan het einde van de 19e eeuw begon. Met name specerijen (kruidnagels) waren populaire exportproducten. Stone Town staat op de Werelderfgoedlijst.
We bezoeken the Old Fort, the Old Slave Market, St-Joseph’s Cathedral en een paar mosques. We snuiven de sfeer op Darajani Market, een donkere smalle markt met groenten, fruit en vis. We gaan lunchen bij Monsoon (garnalen, rijst, groenten) en worden terug verwend. Het wordt moeilijk vanavond eens iets anders te proberen.
We slenteren verder door de toffe stad en lopen verloren. Daardoor komen we op plaatsen waar normaal geen toeristen komen. We blijven gefascineerd door de architectuur. In de late namiddag gaan we naar de Forodhani Gardens aan de zeekant, waar de plaatselijke bevolking komt wandelen en de plaatselijke verkopers seafood grillen en verkopen. Dit is misschien iets om morgen eens te proberen (we hadden al een tafel bij Mercury Restaurant gereserveerd).
We gaan tonijnsteak met rijst eten bij Mercury’s Restaurant (genoemd naar de zanger van Queen), niet slecht, maar bijlange niet zo lekker als bij Monsoon.

Na het overvloedig ontbijt gaan we op spice Tour. We betalen 30U$ voor ons beiden op een privé tour. Probeer niet te veel af te bieden op deze toer omdat je denkt dat het een toerist trap is. Deze toer is echt zijn geld waard, want de kans om werelds meest befaamde specerijen en fruit te ontdekken mag je niet laten schieten. We zien het allemaal, van de dikke schors van de cinnamon tree (kaneel) tot de Vanille-orchidee (vanille), cloves (kruidnagel), black pepper (zwarte peper), nutmeg (nootmuskaat)… Onze gids is geweldig, we zoeken, vinden, graven, plukken, proeven, verzamelen de verschillende specerijen. We zijn meestal niet zo gek van plaatselijke gidsen, maar hier is hij onontbeerlijk.
Vertrek niet te vroeg in de ochtend omdat de meeste toeristen en toergroepen dan ook gaan. Wij vertrokken rond de middag en liepen er alleen. Na de rondtoer helpt de gids de plaatselijke bevolking om een graantje mee te pikken van het toerisme door op het einde van de toer enige specerijen te verkopen in hun geïmproviseerd winkeltje (meestal een krakkemiekelig tafeltje met wat kruiden erop). Kijk wel uit want meestal liggen de prijzen heel hoog en is de kwaliteit bemerkelijk.
Vanavond gaan we terug naar Forodhani Gardens, we slenteren langs de food stalls en het water loopt in onze mond. We kiezen een stalletje en stellen onze diner samen. We laten het ons smaken, heel lekker en goedkoop. We hoorden van andere reizigers dat er regelmatig mensen ziek worden na het eten bij Forodhani Gardens, maar wij dus niet. Een beetje kennis van hoe verse vis en seafood er moet uitzien is wel noodzakelijk.
We slenteren nog wat rond en genieten nog een keer van de leuke stad. Morgen trekken we voor onze laatste reisdagen naar de prachtige azuurblauwe kust en de beroemde witte zandstranden.

We nemen een taxi naar de 50km verder gelegen Chwaka Bay. We hebben voor 3 nachten een bungalow gehuurd bij Chwaka Bay Resort (55U$/double, ontbijt incl).
Het is hier prachtig, alles clichés kloppen, azuurblauw water, zonovergoten spierwit zand… Het doet pijn aan de ogen als we naar het zand kijken.
We installeren ons in onze bungalow en nemen het er van. Vandaag doen we niks, een beetje zwemmen, boek lezen, verslag bijwerken…
’s Avonds gaan we in het restaurant van het hotel eten (kunnen ook niet anders, te ver afgelegen en ’s avonds zijn er geen taxi’s). Gelukkig is het hier zeer lekker eten, Nancy gaat voor de krab, ik voor de kreeft. Lekker…

We worden wakker van het gekrijs van de colobus apen (Zanzibarfranjeaap genoemd). Deze bedreigde apensoort komt alleen voor op het Tanzaniaanse eiland Zanzibar. Deze apensoort is een aparte soort geworden toen de zeespiegel steeg en Zanzibar een eiland werd waardoor de apen geïsoleerd raakten.
Na het overvloedige ontbijt wandelen we naar het vissersdorpje waar zowel gevist wordt als zeewier gekweekt voor de productie van vooral zeep. Er zijn werkelijk volledige plantages van zeewier aangelegd. Mooi om te zien.
We keren tegen de middag terug naar ons hotel en zijn niet van plan om nog veel te doen.

We huren een visser met zijn bootje en ga de zee op. We gaan vissen op zee, vangen een paar mooie vissen en varen dan naar Paradise beach, een mooi wit zandstrand. We lopen er wat rond, maar meer dan zand en zee is er niet. Ondertussen is onze visser een houtvuur aan het maken en tegen dat we terugkomen liggen onze vissen te grillen.
Daarna gaan we zwemmen en snorkelen, maar op een zandstrand is onder water niet zoveel te zien. We vinden wel mooie schelpen en andere zeedieren.
Als we terugkeren nemen we nog een vrouw en kind mee, en hebben een leuke conversatie.
’s Avonds eten we voor de laatste keer deze vakantie kreeft en het smaakt weeral.

We vliegen in 45′ van Zanzibar naar Mombasa (Precisionair 109U$/pers). We nemen een taxi naar het Royal Court Hotel (65U$/double, ontbijt incl). De naam van het hotel doet vermoeden dat dit een business hotel is, en het is ook zo! Goed voor één nacht en niet voor herhaling vatbaar, de sfeer is veel te afstandelijk. Gelukkig hebben we een tof zwembad op het dak en we zijn er alleen. We nemen een snack in het rooftop restaurant van het hotel, The Tawa Terrace. Lekker, maar duur.
In de namiddag gaan we de stad verkennen, maar er is, behalve de old town, niet zoveel te zien. We slenteren maar wat rond, gaan regelmatig iets drinken en zo passeert de tijd. Het mooiste zijn de bewerkte houten deuren, vensters en balkons van de Oost-Afrikaanse Coastal Architecture.
We gaan eten bij Tamarind Restaurant, seafood op het leuk terras.

Na het ontbijt gaan we Fort Jesus verkennen. Het is daar een belangrijke toeristische attractie. De UNESCO overweegt een plaatsing op de werelderfgoedlijst. Fort Jesus werd in 1593 gebouwd in opdracht van Koning Filips I van Portugal (Filips II van Spanje), die op de oostkust van Afrika een reeks steunpunten bouwde om de Portugese belangen in de Indische Oceaan te beschermen tegen de Ottomanen. Tot 1698 zou het, met onderbrekingen, in Portugese handen blijven, tot de Omanieten het definitief veroverden. Naast zijn militaire functie deed het fort dienst als slavenhuis, gevangenis, en in 1958 werd het uiteindelijk een museum. Momenteel wordt het fort beheerd door de National Museums of Kenya.
We bezoeken het Fort en het museum (ingang KSh 200/pers). De moeite.
’s Namiddags blijven we aan het zwembad in ons hotel liggen tot we in de late namiddag naar de luchthaven gebracht worden door de taxi van het hotel. De vlucht naar Nairobi vertrekt op tijd, en na een korte onderbreking vliegen we naar Brussel. Einde van een prachtige reis.