REISVERSLAG ZUID-ITALIË 2020

Om 19u starten we de camper en rijden via Luxemburg naar het zuiden. Het is zaterdagavond en rustig op de weg. We rijden een kleine 500km en stoppen om middernacht op een parking dicht bij Straatsburg. We duiken direct ons bed in…

We zijn vroeg wakker, ontbijten en vertrekken richting Italië. De grensovergang met Zwitserland is erg rustig en daar we nog een vignet hebben van onze Matterhorn-trip een maand geleden, moeten we daar ook niet over inzitten.
We rijden deze weg over Luzern niet echt graag, geen aangename weg, en we zijn blij als we de Gotthardtunnel door zijn en 120km verder het Como-meer zien liggen; we zijn in Italië.
Via Milaan, waar het zelfs op zondag wat drukker is, eindigen we na 855km in Arezzo op de gratis parking Villa Severi. We kennen de stad, maar dat houdt ons niet tegen om nogmaals rond te wandelen.
Tegen 20u gaan we eten bij “Il Covo dei Briganti”, héél lekker gegeten en na nog een korte avondwandeling gaan we slapen. Onze pijp is uit.

We vertrekken op ons gemak na het ontbijt en rijden de 500km in een 6-tal uur. Om 14u rijden we camping Pompei op, rechtover de bekende site gelegen. We betalen 25€/nacht (2 pax + Camper).
We installeren ons en wandelen eens naar de site. Het bezoek zal voor morgen zijn, want op maandag is de Unesco site gesloten.
We rusten wat uit in het warme weer (35°C) en lezen wat bij zodat we morgen toch een beetje op de hoogte zijn van wat we te verwachten hebben.

We zijn op tijd klaar en staan om 8u45 aan de toegangspoort. Wegens Corona is het hier super rustig, enkel 5 mensen staan te wachten en als de deuren opengaan om 9u zijn er amper toeschouwers bijgekomen. We betalen 16€/persoon en beginnen aan onze verkenningstocht.
Een uitbarsting van de Vesuvius markeerde het abrupte einde van het Romeinse Pompeï. Bedolven onder een laag as en puin conserveerde de vulkaan het dagelijks leven van de inwoners. Door de uitbarsting op 24 augustus 79 n. Chr. is het leven van de inwoners van Pompeï in één klap stilgezet en bewaard. Een asregen bedekte de stad en zo’n 16.000 mensen vonden de dood. De assen bleken een prachtig bewaarmiddel, want zo vond men zelfs versteende mensen in Pompeii, die als het ware bevroren waren op de plek waar ze het leven lieten. Om deze reden is de stad een zeldzame bron voor wetenschappers. De opgravingen laten objecten zien die onder andere omstandigheden verloren zouden zijn gegaan. In tegenstelling tot Herculaneum, werd Pompeï nooit bedolven door lava. Alleen as, puin en stenen hebben de stad bedekt.
Het is een schitterend en leerrijk gebied en we prijzen ons gelukkig dat we dit allemaal kunnen zien en ontdekken, zonder de massa toeschouwers die hier normaal rondlopen.
Na een 6-tal uur houden we het hier voor bekeken. We wandelen terug naar de camping en tegen 16u rijden we naar Castelmezzano en Pietrapertosa, de hoogst gelegen dorpjes van Basilicata. Spijtig genoeg begint het ondertussen te regenen en daardoor kunnen we de geplande wandeling door de kloof tussen Castelmezzano en Pietrapertosa niet afwerken. Te gevaarlijk.
We rijden dan maar door naar Matera, waar het schitterend weer is. We kunnen overnachten op een camperplaats (gratis) en maken nog een wandeling naar het uitzichtpunt van de Sassi, op de piazzetta Pascoli. Hoewel het al donker begint te worden krijgen we een schitterend zicht op de grotwoningen. Morgen wordt een topdag, dan weten we nu al.
We gaan eten bij Trattoria Luncana, héél lekker.
We maken nog een avondwandeling en gaan dan maar richting camper, een dikke kilometer verder. We praten nog wat bij en gaan dan maar slapen na deze lange dag.

We zijn om 8u reeds op stap. Het is prachtig weer en we wandelen op ons gemak naar het centrum van Matera.
Matera in Puglia staat bekend als het stadje van de ‘Sassi’. Dit zijn grotwoningen die meer dan 2000 jaar geleden bewoond werden. Door de slechte sanitaire omstandigheden (de mensen leefden vaak samen met dieren in dezelfde ruimte) was het sterftecijfer echter wel zeer hoog. Door deze gevaarlijke leefomstandigheden werd daarom het besluit genomen dat iedereen de Sassi moest verlaten. Als gevolg hiervan ontstond er een enorme leegstand en was Matera aan het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw verworden tot een soort spookstad.
De oude stad bestaat uit twee wijken met grotwoningen, die aan weerszijden van de gravina omhoogklimmen, het bijna volledig gerestaureerde Sassi Barisano in het noorden en Sasso Vaveoso in het zuiden. We beperken ons tot deze laatste, hier zijn de belangrijkste in de rotswand uitgehakte kerken. We starten vanaf het Piazzetta Pascoli langs het Palazzo Lanfranchi en nemen de Via Casalnuovo en lopen zo de wijk binnen. We bezoeken de Santa Maria d’Idris en de Casa Grotta di Vico Solitario. Deze grotwoning werd vroeger bewoond door landbouwers. De meubelen en gebruiksvoorwerpen van de vroegere eigenaren zijn nog aanwezig. De mooie gewelven in deze ondergrondse woning zijn natuurgetrouw gerestaureerd. Een geluidsfragment met uitleg speelt af bij het betreden van de woning. We struinen verder door de smalle straatjes, bergop, bergaf en genieten er van.
We gaan Chiese Rupestri bezoeken, een mooie plaats met uitzicht over de gorge naast Matera en oude rotswoningen, mooi.
We rijden van hieruit verder naar de Valle d’Itria een vruchtbare hoogvlakte ten zuiden van de stad Bari te midden van uitgestrekte olijfboomgaarden. Deze vallei is vooral bekend door de duizenden, betoverende trulli die je er kunt vinden, witte huisjes met een kegelvormig dak. We bezoeken het dorp Alberobello waar twee wijken vrijwel louter uit trulli bestaan: Rione Monti en Aia Piccola, beiden opgenomen in de werelderfgoedlijst van Unesco. We hebben er een beetje een dubbel gevoel bij. Alhoewel dit een prachtige plaats is, doet het toch een beetje denken aan een toeristenval. De meeste trulli zijn ingericht als souvenirwinkel en het aantal toeristen is navenant. Gelukkig zijn er nog de zijstraatjes die veel origineler aandoen en waar we alleen lopen. We genieten meer van de trulli die we her en der tegenkomen in het landschap en die echt nog dienst doen als opslagplaats.
We blijven op de parking staan, vlakbij de trulli, om de nacht door te brengen (gratis vanaf 1/9), maar eerst gaan we dineren. We laten ons oog vallen op Jarubad, Vino e Cucina. We hebben hier héél lekker gegeten. Gezellig en goede bediening.
We maken nog een avondwandeling tussen de trulli, nu het heel rustig is en gaan dan slapen.

We zijn vroeg wakker en om 8u zijn we al op weg naar het 10km verder gelegen Locorotondo. Dit dorp valt direct in onze smaak, er hangt een ontspannen sfeer, vooral omdat het oude centrum alleen voor voetgangers toegankelijk is. We gaan ontbijten op een gezellig terras en genieten van het mooie weer en de omgeving. Locorotondo heeft geen speciale hoogtepunten, maar het is er gewoon gezellig.
Onze volgende stap is het 30km verder gelegen Ostuni, ook één van onze lievelingen.
We beginnen aan de iets grotere hoofdweg, de Via Cattedrale die uit gigantische keien bestaat. We flaneren langs de fel wit geverfde huisjes en ineens ontdekken we dan een imponerende kathedraal (Cathédrale d’Ostuni) of kerk waar we dan ook  even binnen stappen. We verkennen het historisch centrum en we laten ons verdwalen in de kronkelende straatjes. Na een fikse wandeling komen we dan terug uit op het Piazza della Libertà, één van de meest indrukwekkende pleinen in Ostuni. Het is een heerlijk zonnige dag en we kunnen niet weerstaan aan een de terrasje op Piazza della Libertà.
In de namiddag rijden we verder naar het zuiden in de hak van Italië. Brindisi laten we liggen en ons eindpunt voor vandaag is de barokke stad Lecce. We parkeren onze camper op de grote parking aan Via Adriatica. Er is meer dan genoeg plaats (0,8€/u of 2€/dag) en we staan op 1km van het centrum. Lecce is net als Firenze één groot openlucht museum. Het is wat kleiner en compacter, maar de barokke architectuur is overweldigend.
We stappen langs de Porta Napoli de historische binnenstad binnen en wandelen zo naar Piazza Sant’Oronzo. Waauw, schitterend, het is één van de grootste highlights en pleinen van de stad en ernaast ligt het reusachtig en imposant Anfiteatro Romano di Lecce. We stappen verder, op weg naar de Basilica di Santa Croce, toch één van de meest indrukwekkende barokke gebouwen. We lopen ons uren te vergapen op de schitterende gebouwen die we onderweg tegenkomen en als om 18u30 het laatste zonlicht verdwijnt, keren we terug naar onze camper. We hebben kaas, hesp,… gekocht en eten vanavond geen pasta. We vallen om 21u doodop in slaap…

Alhoewel we op een parking, dichtbij een drukke weg, sliepen, hadden een rustige nacht. Na een lekker ontbijt verlaten we Lecce en zetten koers naar Sant’Andrea, één van de mooiste baaien langs de kust tussen Lecce en Otranto. Dit is een ongerepte locatie, met rotspunten die hoog uittorenen boven de prachtige appelblauwzeegroene zee en een magische sfeer creëren. Langs deze kust vind je ook meerdere grotten en rotsen, zoals de Grotta del Canale, de Grotta del Pepe en Scoglio Tafaluro. Hier staan ook een reeks torens uit de 16de eeuw die over deze strook kust waken.
Parkeren voor campers is hier niet simpel, de parkeerplaatsen aan de kustlijn zijn voor ons verboden gebied, gelukkig kunnen we voor 5€ op een privé parking onze camper achterlaten.
Ondertussen heeft de zon ons verlaten en is het bewolkt, spijtig, omdat de prachtige kleuren van de zee minder schitteren. We laten het niet aan ons hart komen en starten een lange wandeling langs de kliffen van Sant’Andrea. Het is prachtig, wat een mooie plaats. Wat ons opvalt is dat deze plek niet door buitenlandse toeristen gekend is, de weinige wandelaars die we tegenkomen zijn lokale Italianen.
De volgende stop is Otranto waar we een charmante en verbazingwekkende plek, de mijn van bauxiet, willen bezoeken. Nadat de mijn in de jaren 70 sloot, heeft de natuur het overgenomen en is de plek een klein stukje paradijs geworden. Het meer dankt zijn kleur aan de aanwezigheid van bauxiet op de bodem, het zonlicht met de kleuren van de rotsen maakt het meer smaragdgroen. De schoonheid van de kleuren en reflecties maken uw ervaring daar uniek en onvergetelijk!
We rijden van Otranto dwars door de hak van de laars naar Gallipoli, een stad aan de westzijde van het schiereiland aan de Ionische Zee. Gallipoli was ooit een belangrijke nederzetting van de Oude Grieken voordat het een Romeinse kolonie werd. De stad werd in de vroege middeleeuwen geplunderd door de Vandalen en de Goten, en uiteindelijk heropgebouwd door de Byzantijnen. Tegen de 18de eeuw was Gallipoli de thuishaven van de grootste olijfoliemarkt van de middellandse zee. Vandaag heeft het toerisme echter zowel de wijn- als de olijfolie industrie voorbijgestoken als voornaamste bron van inkomsten.
We laten onze camper achter op de openbare parking Via Cimitero en wandelen de 1,6km naar de oude stad, een soort schiereiland verbonden met een brug. Als we de brug over steken zien we het kasteel van Gallipoli, prachtig gelegen aan de zee en de haven. Dat is ook het mooiste dat we hier zien, samen met de Basilica Cattedrale di Sant’Agata, het belangrijkste religieuze gebouw hier. We lopen verder de oude stad in en gaan een lekkere cappuccino drinken, dat hebben we wel verdiend.
We wandelen terug naar onze camper en rijden naar het 150km hoger gelegen Monopoli, waar we net op tijd voor donker aankomen. We parkeren ons op een leuke parkeerplaats, 18 Via Cala Fontanella, vlakbij de zee. We staan hier gans alleen, maar het voelt héél veilig. We stappen naar de haven, wat een prachtige plaats. We kunnen nog net foto’s nemen in het laatste daglicht en stappen dan door de poort, de oude stad binnen.
De verkenning van de stad zal voor morgen zijn, nu gaan we op zoek naar een leuk restaurant en vinden dat bij Il Brigante di Mara. We eten er schitterende pulpa en drinken een héél lekkere wijn.
Na het dessert doen we nog een, noodzakelijke, avondwandeling en duiken dan maar ons bedje in.

We zijn reeds vroeg wakker en stappen langs het pittoreske haventje, waar kleurrijke vissersbootjes liggen te dobberen, terug de oude stad binnen. Het is nog heel rustig, maar we vinden toch een koffiebar op Piazza Garibaldi waar we met een lekkere cappuccino kunnen ontbijten.
We wandelen verder en komen automatisch uit op de Cattedrale Maria Santissima della Madia, het stralende middelpunt van het historisch centrum.
We slenteren door de nauwe straatjes en komen uit op de rotskust, met een smal strand, de Cala Porta Vecchia. Niet het mooiste stuk dat we al zagen, maar er liggen reeds mensen van de warme zon te genieten. Wij hebben andere katten te geselen en keren terug naar onze camper.
We nemen de kustweg naar het 10km verder gelegen Polignano a Mare, weeral een Grieks stadje. Het lijkt of de gehele stad op rotsen in gebouwd en onderaan zijn ze door de zee uitgehold tot een kluwen van meer dan veertig grotten. In de steile rotswand, waarboven de stad gebouwd is, ligt een grote grot: de Grotta Palazzese.
Door een indrukwekkende boog, de zestiende-eeuwse Arco Marchesenale, wandelen we het historische centrum binnen. We lopen recht naar het Piazza Vittorio Emmanuele (of Piazza dell’Orologio), waar de indrukwekkende Santa Maria Assunta met zijn romaanse campanile op ons wacht.
Onze volgende stop is Molfetta, een parel die vaak wordt overgeslagen. In Molfetta, één van de belangrijkste vissersplaatjes in de buurt van Bari, ademt alles visvangst. Als we eraan komen lijkt het een moderne stad, maar die is gebouwd rondom het middeleeuwse centrum. Het pronkstuk echter is de schitterende haven. We slenteren er een paar uur rond en zetten dan onze weg verder naar het Parco Nazionale del Gargano.
We vinden een prachtige overnachtingsplaats op de top en maken nog in korte wandeling. Het is hier 10gr kouder en als we tegen donker terug in onze camper komen mag voor de eerste keer de verwarming aan. Nancy maakt iets klaar om te eten (buiten een boerderij is het hier uitgestorven). Als we daarna in ons bed kruipen vallen we in slaap terwijl de koeien de wacht houden.

We ontbijten in het zonnetje terwijl de temperatuur langzaam stijgt. We verlaten het National Park Gargano en zetten koers naar Vieste. Het is een schitterende weg en we kunnen regelmatig stoppen om de kliffen te bewonderen.
We komen aan in Vieste en parkeren onze camper op één van de parkings, plaats genoeg. Vieste is de bekendste kustplaats en tevens de hoofdstad van de Gargano. De van oorsprong Griekse plaats ligt op het oostelijkste puntje van het schiereiland Gargano en het oude Vieste is gesitueerd op een smalle rotsrichel die de Adriatische Zee inloopt. We stappen naar het middeleeuws centrum en wandelen door een wirwar van smalle steegjes en kleine pleinen. De huizen staan hier dicht tegen elkaar aan gebouwd en zijn vaak alleen via trapjes te bereiken. Uiteindelijk leidt het netwerk van straatjes ons naar de 11de-eeuwse kathedraal en verder komen we dan de haven. Hier liggen talloze vissersboten en kunnen rondvaarten gemaakt worden langs de spectaculaire Garganische kust. Deze is rijk aan grotten, hoge rotswanden en piepkleine, alleen via zee bereikbare strandjes.
Na de lunch rijden we door langs de kustweg naar Peschici. Hier is een camperparking, maar die is duurder dan Camping Residence Villaggio Bellariva (€19 camer/2pax/Electr). We boeken direct voor 2 nachten.
We douchen en wandelen via het strand en de haven naar het oude centrum. We genieten van het prachtige weer en de mooie omgeving. Het rustige Peschici bevalt ons meer dan het drukkereVieste, aangenaam slenteren in de nauwe straatjes.
We gaan een cocktail drinken bij Giarrone cocktail & Wine bar en daarna dineren bij Trattoria Antichi Sapori. Schitterend! De octopus is een echte aanrader, ook heel lekkere wijn gedronken.
Licht beneveld proberen we nog een wandeling te doen, maar dan beslissen we toch om te gaan slapen.

We houden vandaag een rustdag, werken ons verslag bij en maken een planning om de overblijvende dagen te vullen. We zitten meer dan 1.700km van huis en dat is te veel om in één keer terug te keren. Echter, het weer is in het noorden veel minder mooi dan waar we nu zitten en we willen de laatste dagen dan ook niet in de regen doorbrengen.
In de late namiddag wandelen we nogmaals naar het oude centrum boodschappen doen. We kopen olijven, hesp, salami,… en maken er aan onze camper een feestmaal van.
Als het tegen 22u begint af te koelen, gaan we slapen.

We verlaten Pischici om 8u. We zouden graag wat vroeger vertrokken zijn, maar dat was niet mogelijk. De Camping wil de rust bewaren en niemand mag zijn wagen starten voor 8u.
We volgen de rustige kustweg richting Lago di Varano en rijden op de smalle strook met links het meer en rechts de zee. We stoppen regelmatig en gaan zelfs even zwemmen aan Torre Mileto. We blijven daar lunchen en genieten van het prachtige weer.
Na de middag rijden we door naar San Severo, parkeren onze camper langs de weg en stappen de stad in. We bezoeken de Basilica of San Severo en verkennen de plaats. We eten de beste ijscréme van onze vakantie en hebben het na een paar uur hier wel gezien.
Onze volgende stop is Lucera. Een paar kilometer voor Lucera zien we het imposante Hohenstaufen castle als wegwijzer al staan. We gaan eerst naar oude centrum, genesteld rond de kathedraal. Er staan veel interessante paleizen en kerken om te bezoeken, zoals Palazzo Lombardi, Palazzo de ‘Nicastri met het Civic Museum en de gotische kerk van San Francesco.
Het is ondertussen reeds 17u en we beslissen om niet in het dode Lucera te blijven, de restaurants gaan pas om 20u open en zo lang willen we hier niet blijven. We beslissen om via binnenwegen terug naar de kust te rijden, naar het 120km verder gelegen Vasto.
Vasto is een pittoresk dorpje, gelegen op de top van een heuvel in het zuiden van Abruzzo. Vasto heeft een sfeervol middeleeuwse centrum, maar is bovenal leuk om de vele inkijkjes met uitzicht op de blauwe Adriatische zee. Het is hier druk, maar we vinden een overnachtingsplek langs de kustweg aan het strand. Er staan hier nog een tiental campers, waarschijnlijk staan er hier in niet-Corona tijden een veelvoud. Wel een mooie slaapplaats.

We blijven nog eventjes genieten van Vasto, maar dan zetten we toch onze weg verder naar het Nationaal Park Gran Sasso. Dit is een schitterend gebied, we waren hier vorig jaar reeds op onze Toscane reis. Omdat het ons zo bevallen was en omdat we er bijna moeten passeren richting huis, beslissen we om er nogmaals heen te gaan.
Het Nationaal park Gran Sasso e Monti della Laga is een nationaal park in de Apennijnen. Het park is gesitueerd rondom de hoogste bergtop van het Italiaanse vasteland buiten de Alpen: de Gran Sasso (2.912 meter). Het ruige gebied is maar spaarzaam bewoond. Kenmerkend voor het gebied zijn de uitgestrekte hoogvlaktes. De Campo Imperatore spant de kroon met een lengte van bijna 30 kilometer. Tot het gebied behoort ook het noordelijker gelegen Monti della Laga (Lagagebergte) met als hoogste top de Monte Gorzano (2.458 meter).
We blijven hier de ganse dag rondhangen, gaan wandelen, rijden wat verder en gaan terug wandelen. Het blijft schitterend.
We kunnen hier overal vrij overnachten en zoeken ons dan ook een mooi plekje uit. ‘s Nachts is het héél rustig, we hebben prachtig geslapen.

We rijden met spijt in het hart ‘s morgens weg, via l’Aquila, waar we nog steeds getuigen zijn van de wederopbouw na de verwoestende aardbeving van 2009, waarbij 309 doden vielen en 10.000 gebouwen beschadigd werden. We rijden naar de Sibillini Mountains en doen er nog een leuke wandeling. Onze trip loopt op zijn einde en we denken eraan om ineens richting Turijn te rijden. We rijden de 700km in 8u en komen er tegen de duisternis aan. We vinden in Pernate een overnachtingsplaats en duiken moe ons bed in.

Het heeft de ganse nacht geregend en het is nog bezig. We beslissen dan maar om rechtstreeks richting huis te rijden. We rijden via de schitterende Aosta-vallei naar de Mont-Blanc tunnel. Het blijft regenen en er is enorm veel wind. In de bergen sneeuwt het.
We rijden door het rode Frankrijk (rood Corona gebied) en stoppen dus beter niet. We rijden door Luxemburg en stoppen om 23u op een parking langs de snelweg in Aarlen. We deden 11u over de 1.000km.

We slapen uit en worden wakker van de kletterende regen op het dak van onze camper. We zitten nu reeds 36u ononderbroken in de regen, wat een shit weer.
We ontbijten en rijden de laatste 250km naar huis. Het einde van een weeral prachtige reis.