ALGEMENE INFO

01. Iran?!?

Verlof naar Iran? Gaat Nancy mee? Naar zulk vrouw-onvriendelijk land?… Gelukkig waren er ook veel positieve reacties, van mensen die wel iets over Iran wisten.
Laat het duidelijk zijn, alleen superelatieven over dit fantastische land, middenin de woeligste regio ter wereld. Iran heeft een schitterende cultuur, een prachtige natuur, er wonen de vriendelijkste mensen ter wereld en we hebben ons nooit zo veilig gevoeld.
De website van Buitenlandse Zaken lijkt reizen naar Iran ook niet te verdedigen en individuele reizigers worden aangemaand voorzichtig te zijn. Personen die dat wensen kunnen zich registreren op https://travellersonline.diplomatie.be en hun reisroute doorgeven of mailen naar Tehran@diplobel.fed.be.

02. Vliegen naar Teheran

Na een beetje rondneuzen kozen we voor British Airways om de verplaatsing naar Iran te maken. Het grote voordeel was dat we niet midden in nacht landen in Teheran en op een mooi uur huiswaarts keerden.

Prijs: 338€/persoon.

De goedkoopste vluchten vonden we bij Aeroflot, Ukraine airlines,… maar de vluchturen waren voor ons belangrijker dan het prijsverschil. Noteer wel dat we ons ticket maar een dikke maand voor vertrek boekten. Wegens flexibiliteit in ons beroep kunnen wij moeilijk lang op voorhand de exacte datum vastleggen.

03. VISA Application

Er wordt héél veel geschreven en gepraat over de te volgen weg om een Visum voor Iran te verkrijgen. Eigenlijk is het redelijk simpel, er zijn verschillende manieren om er één te bemachtigen.
De te volgen procedure:
Eerst moet een zogenaamde “tracking code” verkregen worden, dit kan op 2 manieren:

  • Via een Iraans reisbureau, kostprijs schommelt tussen 50$ en 75$ per persoon. Je geeft je persoonlijke info online door aan het bureau en zij doen de rest voor jou. Na één of meer weken krijg je van hun een code of nummer.
  • Sedert 1 februari 2017 kan je echter zelf die code aanvragen, dit is gratis. Ga naar https://evisatraveller.mfa.ir  en vul het formulier in. Er moet een kopij van het voorblad van je paspoort en een pasfoto bij, beide online. Alles loopt vlot en staat goed uitgelegd. Je krijgt, na het versturen, een mail met de bevestiging van je aanvraag, een link en een verificatiecode. Klik op de link en vul die verificatiecode in. Je krijgt een nieuwe mail dat je geregistreerd bent in het systeem en een trackings code. Na een paar dagen kun je op dezelfde site checken of je reeds een goedkeuring hebt, bij ons was dit reeds na 2 dagen.

Ga naar de website http://www.iranembassy.be/consular/Form/115.htm, vul het formulier in, print het af en kleef er een pasfoto op.

Dan kun je met die bevestiging naar de Iraanse Ambassade, Avenue Victoria 3, 1050 Brussel. Het was niet nodig om bewijs van de goedkeuring mee te brengen, in de Ambassade checken ze het gewoon online.
De kostprijs voor een Visum is 50€ en is de week erna klaar. Je kan deze ook direct meekrijgen, maar dan kost hij 75€ voor de snelprocedure. Er kan enkel met bancontact betaald worden, cash wordt niet aanvaard.

Opsturen kon niet meer volgens de loketbediende.
De openingsuren staan op alle officiële websites anders genoteerd. Vanaf 9 januari 2017 is het visum enkel op donderdag van 10u tot 12u en van 14u30 tot 16u te verkrijgen. Meestal staat er heel wat volk aan te schuiven, 3u wachttijd is niet abnormaal. Om 16u sluit de poort, maar wie binnen is wordt afgehandeld. Niet vergeten een ticketje te nemen, links als je binnenkomt, je nummer verschijnt dan op een elektrisch paneel.
Het vervelende is dat er mensen staan die 20 paspoorten (20 schijnt het max mogelijke te zijn) mee hebben (visumbureau), maar ook Iraniërs die er waarschijnlijk een handeltje van gemaakt hebben.
Als de documenten afgegeven zijn, moet je via Bancontact (geen cash mogelijk) 50$ per paspoort betalen (of 75$ bij snelprocedure).
Om het paspoort op te halen moet je niet aanschuiven, die liggen klaar en je krijgt het zo mee.

Een andere mogelijkheid is “Visa on arrival”. Diegenen die het risico willen nemen kunnen bij alle Internationale luchthavens in Iran een visum aanvragen. Sommigen zijn er enthousiast over, anderen klagen over urenlang aanschuiven en chaos. Bij enkelingen wordt het visum geweigerd en kunnen met de eerstvolgende vlucht (op eigen kosten) terugkeren.

04. Financiën

Sinds 2006 heerst er een financieel embargo tegen de bank- en zakenwereld in Iran. Het is dus onmogelijk om geld af te halen met kredietkaarten in de alomaanwezige ATM’s. Het enige waar kredietkaarten soms konden gebruikt worden is voor de aankoop van tapijten, de verkopers hebben een regeling met Dubai en een soort online banking. Wij hebben daar geen gebruik van gemaakt (maar wel gezien). Of het veilig is?
De enige manier is dus om cash geld mee te nemen, het volledige bedrag dat je denkt nodig te hebben.
Geld wisselen in Rial doe je het best in wisselkantoren (niet altijd even gemakkelijk te vinden). Banken geven een veel slechtere koers. Op straat kun je ook wisselen, aan bijna dezelfde voorwaarden als in een kantoor, maar pas op, het is allemaal een beetje groezeliger. Wij hadden dollars bij, maar overal werden eveneens Euro’s aanvaard en we hadden soms het idee dat Euro’s zelfs interessanter waren in wisselkantoren.

In Iran betaal je met Rial, maar bijna iedereen rekent in Toman. Toman is 1/10de van de Rial (maar het zijn dezelfde briefjes, Toman geld bestaat niet, enkel de naam wordt gebruikt). Als iets 1.000 Toman kost, geef je hem 10.000 Rial. De eerste dagen is dit verwarrend, maar de Iraniërs zijn zo eerlijk en je wordt er niet opgelegd.

De wisselkoers was in maart 2017 ongeveer voor 1$/40.000 Rial, soms kregen we iets minder en één keer maar 38.000 Rial.

Alhoewel Iran een goedkoop land is, waren wij toch 1.000$/pers kwijt op 17dagen. De grootste kost waren de privé taxi’s en tours. Ook de bezienswaardigheden lopen op de duur op, gemiddeld 200.000 Rial (ca 5$/gebouw). Sommige dagen deden we er zo 5 à 6 per dag.
Slapen deden we meestal in toffe hotelletjes, goed gelegen en met een courtyard. Iran kan druk zijn (en Iraniërs ook) en dan is het leuk om eventjes rustig rond de binnentuin van je hotel te verpozen. We betaalden tussen de 50$ – 65$ voor een 2-persoonskamer met eigen badkamer.
Eten deden we ofwel in een leuk restaurantje of in ons hotel. Het viel ons op dat we het lekkerst aten in ons hotel. Meestal was onze Lonely Planet ook van dat gedacht, steevast stond het restaurant van ons hotel bij de topadressen.

05. Reisroute

In 2,5 weken kun je onmogelijk het ganse land bereizen, ook al bezoek je enkel de hoogtepunten. Iran is 54 keer groter dan België en het verkeer is, vooral in de steden, druk te noemen. Alhoewel hectisch en chaotisch hebben we ons nooit onveilig gevoeld in de wagen of bus. De rijstijl is anders dan bij ons en verkeersregels bestaan er niet of worden toch niet gevolgd. Maar omdat iedereen zo rijdt (het lijkt onvoorspelbaar voor ons, maar voor de Iraniër een gewone zaak) valt dit allemaal wel mee.
Als voetganger ben je aangeschoten wild, maar als je de ongeschreven regels volgt, loopt alles vlot. Zebrapaden liggen er alleen ter decoratie, niet denken dat het verkeer ervoor stopt. Oversteken doe je gewoon, laverend tussen de auto’s, en je stapt door. Het verkeer rijdt dan rakelings voor en achter je en zolang je geen bruuske bewegingen maakt kom je heelhuids aan de overkant.
Ik hoor de meeste reizigers altijd over het verkeer mopperen, maar het verkeer is hier niet anders dan in Syrië, Egypte, Bangladesh… Je kan het natuurlijk niet vergelijken met Europa.
Zuid-Iran, dus alles onder Teheran (behalve Qazvin en de Alamut vallei), wordt ons doel. De bedoeling is met zowel vliegtuig, trein, bus en taxi onze verplaatsingen te maken. Alles staat voor ons open, we zien wel wat ons wanneer het best uitkomt.
De globale route ziet er als volgt uit:

  • Teheran
  • Shiraz (uitstappen naar Persepolis, Pasargadae,…)
  • Kerman (uitstappen naar Rayen, Kaluts Desert,…)
  • Yazd (uitstappen naar Kharanaq, ChakChak, Meybod,…)
  • Esfahan
  • Kashan (via Na’in, Abyaneh,Desert, Salt Lake,…)
  • Qazvin (uitstappen naar Alamut Valley en Assassijnen Castles,…)
  • Teheran