REISVERSLAG FRANCE – VAUCLUSE 2008

We zijn vroeg wakker, nemen de fiets en gaan koeken en brood halen bij de bakker. Café de la Poste is al open en mijn eerste expresso is een feit.
We rijden met de wagen naar het 30km verder gelegen l’Isle-sur-la-Sorgue, een schilderachtig stadje op de rivier La Sorgue. Daaraan heeft hij de bijnaam Venetië van de Provence te danken.
Wij zijn vooral naar hier gekomen voor de wekelijkse markt, waar werkelijk alles te verkrijgen is. Gelukkig zijn we hier heel vroeg, want tegen 10u is het koppen lopen.
We keren terug naar de camping, nemen de reisgids en plannen de verdere dagen aan het zwembad.
Als de temperatuur rond 17u draaglijker wordt rijden we naar Roussillon, een dorpje in het Franse departement Vaucluse, en is aangemerkt als een van de mooiste dorpen van Frankrijk. Roussillon is gelegen in het Parc Naturel régional du Luberon.
Het dorpje staat bekend om haar roodkleurige rotsen, veroorzaakt door de aanwezigheid van oker in de bodem. Sinds het einde van de 18e eeuw zijn de grote okergroeves van Roussillon geëxploiteerd. Er werden gele en rode verfstoffen gewonnen uit de ijzerhoudende klei.
De voormalige okergroeve doet vandaag de dag dienst als ‘Le Sentier des Ocres’, vrij vertaald: ‘het okerpad’.
Er zijn twee verschillende wandelroutes aangelegd door het okerlandschap, een van ongeveer 35 minuten, en een van ongeveer 50 minuten. Wij doen natuurlijk de langste en door de vele fotomomenten doen we er bijna 2u over. Wanneer de zon begint te zakken staan de rotsen precies in brand.
Het is bijna donker als we terugkeren naar Mallemort, we gaar dineren bij La Jardin, aangeraden door de campinguitbater. Het is top, gezellig en heel lekker.
We blijven lang napraten bij een lekkere fles wijn…

We worden wat later wakker en rijden direct door naar Gordes, één van de mooiste dorpjes van Frankrijk, gelegen op een vooruitspringende rots van het Luberon-gebergte. Er zijn verschillende parkeerplaatsen aan de voet van het dorp, onnodig zich te gaan vastrijden in de steile straatjes.
We stappen direct naar het centrum en gaan op een terras ontbijten. Daarna wandelen we door het leuke dorp door de smalle, geplaveide straatjes tot aan het bijzondere kasteel dat gebouwd werd rond 1525.
We lopen terug naar beneden en aan de voet van het dorp ligt de Village des Bories, een dorpje met stenen hutten uit de 18e eeuw. Het dorpje wordt niet meer bewoond en is na restauratie een toeristische trekpleister geworden.
We rijden door het Parc Naturel régional du Luberon naar Sault. Het is een schitterende weg en we zien de Mont Ventoux steeds opduiken. We stoppen bij een kraampje langs de kant van de weg en kopen een paar potten honing. We komen aan bij Sault, een oud versterkt dorpje, gelegen op een rotsachtige uitloper van het ‘Plateau de Vaucluse’. Het dorpje kijkt uit over ‘Val de Sault’, een prachtige vallei met grote lavendelvelden.
Het is hier heel druk, vele wielertoeristen komen naar hier, Sault is namelijk, evenals Bédoin, een van de drie ‘officiële’ startpunten voor het beklimmen van de nabijgelegen Mont Ventoux per fiets.
In de late namiddag keren we terug naar Mallemort, gaan nog wat zwemmen en maken de één van de gemeenschappelijke barbecues klaar. We maken er een gezellige avond van…

We zijn vroeg op pad, we rijden via Cavaillon (waar we nog wat bootschappen doen, naar Oppède-le-Vieux.
Oppède-le-Vieux was aan het begin van de vorige eeuw bijna helemaal verlaten en was gedoemd om totaal vergeten te worden. Er werd lager een nieuw dorp gebouwd waardoor het oude dorp in verval raakte, gelukkig werden door sommigen enkel van de 15e en 16e eeuwse huizen gerestaureerd.
Het dorpje is verkeersvrij, maar er zijn grote parkings aangelegd een eindje ervan. We stappen dus te voet naar boven, door het dorpje, via een smal pad tot aan een kasteelruïne.
We keren op onze stappen terug en gaan iets eten in Le Petit Café, aan het plein in Oppède-le-Vieux, de heerlijkste plek op aarde. We nemen een 3-gangenmenu en zijn bijzonder tevreden. De plek is onwaarschijnlijk mooi!
We wandelen nog een tijdje om en rond het dorpje, maar het wordt drukker en drukker. Tijd voor ons om die prachtige plaats te verlaten.
We rijden naar Ménerbes, ook één van de mooiste dorpen van Frankrijk. We lopen te voet in de schilderachtige straatjes met voorname herenhuizen uit de 18e eeuw en we krijgen een prachtig uitzicht op de Luberon en de Monts de Vaucluse. Het is hier echter ook pokkedruk en we keren dan maar terug via Bonnieux en Lournarin naar onze kampplaats in Mallemort.

We komen in Salon-de-Provence aan in de voormiddag. Eigenlijk zijn we niet van plan om veel te bezoeken. We slenteren op ons gemakje rond en lopen binnen in het Office du Tourisme, vooral om info in de Provence te verkrijgen.
We gaan iets eten en vertrekken daarna terug naar Mallemort. We hebben beiden zin om vandaag niks te doen en zwembad met boek lijkt ons het meest interessant.

We hebben beiden veel zin om Arles te verkennen. Arles is een stad naar ons hart, toffe buurten, leuke terrasjes en oude gebouwen.
Er zijn twee grote aantrekkingspolen van deze stad: de Romeinse periode en Vincent Van Gogh. Deze laatste verbleef maar één jaar in Arles en heeft hier een onuitwisbare stempel nagelaten. De Romeinen deden dat ook maar waren hier wel een paar eeuwen. De belangrijkste bezienswaardigheden in het Romeinse Arles zijn het amfitheater of arena (werelderfgoed UNESCO), het antieke theater en de thermen van Constantin.
Daarna bezoeken we de binnenstad met de indrukwekkende kathedraal Saint-Trophime, en de Romaanse kerk Notre-Dame-de-la-Major uit de twaalfde eeuw.
Na zo veel wandelen vleien we ons neer op een terrasje en genieten van het mooie weer en de leuke omgeving.
In de late namiddag keren we terug naar onze kampplaats en ’s avonds gaan we nog eens dineren bij het schitterende La Jardin.

We zijn vroeg wakker, ontbijten en vertrekken naar het 100km verder gelegen Camargue National Park. Onze eerste stop is Saintes-Maries-de-la-mer waar we het Château d’Avignon uit 1893 bezoeken. Het kasteel biedt ons een unieke inkijk in het leven en de smaak van de vermogende burgerij in die tijd. Zo vergapen bezoekers van over de hele wereld zich nog steeds aan het prachtige meubilair en de historische wandtapijten. Maar daarnaast biedt het ook een uniek inzicht in de organisatie van de bedienden tijdens die periode, waarvan het leven zich afspeelde in een systeem van trappen en gangen dat schuilging achter de luxueuze salons. Er is ook een grote tuin aan verbonden die gratis te bezichtigen is.
Volgende stop is het ornithologisch park van Pont-de-Gau, een natuurreservaat dat speciaal bedoeld is voor vogelliefhebbers. Tal van bewegwijzerde paden gidsen je door het kluwen van moerasland en nemen je mee langs informatieborden en observatieposten. Dankzij die observatieposten kan je bovendien van dichtbij kennismaken met de vele flamingo’s, reigers en eenden die in de vele plassen en moerassen van de Camargue leven.
We hebben onze picknick mee en smullen die op met zicht op flamingo’s.
In de late namiddag keren we terug naar Saintes-Maries-de-la-Mer, waar het ondertussen al veel drukker geworden is. We kuieren door de gezellige straatjes tot aan de indrukwekkende Notre-Dame-de-la-Mer kerk.
Ondertussen wordt het bijna donker, tijd om terug te keren naar Mallemort.

Vandaag gaan we naar de kust, naar de badplaats Cassis, niet zo ver van Marseille.
We parkeren onze auto bij de Cassis Marina Port en zien hoe de vissers hun vangst aan de man proberen te krijgen. We volgen de kade en komen zo in het drukke Cassis. We zijn verwonderd welke evolutie het stadje in 10jaar heeft gehad, van kleinschalig tot mega toeristenindustrie.
We houden het hier voor bekeken en na een bezoek aan het Office du Tourisme gaan we, gewapend met een kaart, de schitterende Calanques (inham vanuit zee met ruige, maar prachtige rotsen) bezoeken. De Calanques van Cassis zijn onderdeel van één van de mooiste natuurgebieden in zuid-Frankrijk. Het uitzicht vanaf de hoge witte krijtrotsen is op sommige plekken adembenemend. Enkele jaren geleden hebben we dat een per boot gedaan, nu gaan we er enkele te voet proberen bezoeken.
We vertrekken vanuit Cassis, Port Miou. We laten onze wagen staan langs de kant van de weg en stappen een paar honderd meter naar beneden tot we aan de Calanque de Port Miou komen. We volgen op onze kaart de GR51 en komen uit aan de Calanque d’en Vau. Het is ondertussen middag en de zon schijnt er prachtig in. We eten onze picknick op aan het strand. We zitten hier alleen. We gaan dan nog naar boven klimmen waar we getrakteerd worden met een schitterend zicht over de Calanques en de eilandjes over de Middellandse Zee.
Het is tijd om terug te keren, onze auto te nemen en terug te keren naar onze Camping in Mallemort.
Om onze laatste avond te vieren gaan we terug eten bij La jardin.

We staan vroeg op, breken onze tent af en rijden de 1.000km naar huis af in 10u.
Einde van een heel interessante, boeiende en leuke reis.