REISVERSLAG FRANCE – CEVENNES 2014

Afstand: 348km
We vetrekken thuis na onze werkdag om 21:00. Parijs is ons einddoel vanavond, alleen maar om morgenvroeg de files op de Pherpherique te vermijden. We zien wel hoever we nog geraken vooraleer we te moe worden.
We stoppen op de parking van Janville op de snelweg voorbij Parijs om 1:30. Het is genoeg geweest.

Om 8u zijn we terug op stap. We kochten een chocoladebroodje (1,7€) en double expresso (2,6€) in de cafetaria van het benzinestation en het smaakte.
Om 12:30 komen we aan in Oradour sur Glane. Op 10 juni 1944 werd het dorp door het eerste regiment ‘Der Führer’ van de 2de SS-Panzer-Division Das Reich ingesloten en uiteindelijk verwoest. Bij deze overval werden 642 mensen vermoord. Slechts zes personen overleefden het bloedbad.
De ingang naar de ruïnes van het dorp gaat via het centrum en een tunnel en is gratis. Het Herdenkingsmuseum kost 7€/pers, een (noodzakelijk) plannetje 2,8€.
Het is echt de moeite waard om rond te slenteren in dit onaangetast dorp. Alles ligt er nog bij zoals 70 jaar geleden.
We rijden dan via kleine wegen en tolvrije snelweg (A20) verder naar Montauban, zoeken ons een staanplaats, eten, werken ons verslag bij en duiken ons bed in. Tegen 22u liggen we al te ronken…

Om 8u zijn we op weg naar Béziers. Het regent als we vertrekken, maar hoe verder we rijden, hoe warmer (en blauwer de hemel) het wordt. In Béziers is het 30°C en we genieten van het prachtige weer in samenspraak met de schitterende architectuur.
We parkeren onze camper op een niet betalende parking en rijden met onze fiets naar het 2km verder gelegen Office de Tourisme (nieuw adres, Rue Wilson). Met het stadsplan in de hand verkennen we het oude centrum en gaan lunchen in een Marokkaans restaurant, Restaurant Le Latin, rechtover de Hallen (couscous merguez 12€, Tajine Agneau 15,5€, karaf wijn 6€).
Van Béziers rijden we langs het Canal du Midi over de Pont Neuf naar de 9 sluizen van Fonsérannes. Paul Riquet ontworp een meesterplan om de schepen een hoogteverschil van 312m te laten overbruggen. Knap! Maar we zijn hier niet alleen, een treintje brengt continue een stroom toeristen naar deze bezienswaardigheid.
We rijden eens naar het 15km verder gelegen Valras-Plage, om een beetje de sfeer van de zee op te snuiven, maar het is er stampvol en dus keren we maar direct op onze stappen terug.
We gaan overnachten aan de sluizen van Fonsérannes, het is ondertussen 20u en er is geen kat meer. Nu kunnen we de sluizen op ons gemak bekijken.
Tegen 22u liggen we weeral moe in ons bedje.

Om 7u zijn we wakker en rijden naar Colombiers. We parkeren langs het Canal du Midi, nemen onze fiets en rijden naar de tunnel van Malpas. In de 17de eeuw hebben ze hier een tunnel uit een berg (bescheiden berg) gehouwen, en huzarenstuk langs het Canal du Midi. We lopen er onderdoor, erboven, ernaast, bezoeken een wijngaard en zien olijfbomen. Mooie omgeving.
We rijden naar het Oppidum van Ensérune (7,5€/pers), waar de resten van een pre-Romeinse stad zijn blootgelegd, bewoond vanaf de 6de eeuw voor Christus.
We fietsen nog een eindje verder en vanop de heuvel zien we het – Étang asséché de Montady -, een uitgedroogd meer dat vroeger een kweekbassin was voor schelpdieren. Toen het meer in de 18de eeuw werd drooggelegd en door grachten het water naar het midden werd gestuurd ontstond een geometrisch motief. Dit motief is van een hoog gelegen punt te aanschouwen. Al de akkers en weiden zijn precies lange driehoeken.
We rijden door naar Capestang (behalve de het Collégiale Saint-Etienne met zijn indrukwekkende klokkentoren is er niet zoveel te zien) en dan verder naar Minerve. Hier zijn we al eens geweest, maar het blijft mooi. We parkeren op de betaalparking (3€/dag) en wandelen naar het dorp.
Negen jaar geleden waren we ook al in Olonzac, een uitvalsbasis voor onze trip naar Carcassonne. We gingen dan altijd eten in hetzelfde restaurant, Restaurant Bel, waar ze de beste foie gras serveerden. We besluiten daar nu terug naar toe te gaan en het was terug schitterend (menu 31€/pers, 5 gangen). We slapen op de parking aan het kerkhof.

Om 7u30 staan we aan de bakker zijn deur en na een weeral heerlijk ontbijt zijn we om 8u op weg naar Saint-Jean-De-Minervois. We zien grote vlaktes van witte kalk waarop de druiven van een goddelijk brouwsel, nl de muskaatwijn, groeien. We stappen binnen op het Domaine Barroubio, proeven zijn muskaatwijn en zijn direct verkocht. We kopen een paar kartons van verschillende jaartallen en krijgen er een fles rode Minervois + 6 glazen gratis bij.
We rijden verder naar St Pons-de-Thomières via de schitterende D176, doen er onze inkopen en bezoeken het Office de Toerisme. Nadat we genoeg info over de Hautes Languedoc hebben ingewonnen rijden we naar het Plateau des Lacs. Lac de Vezoles is onontgonnen en heeft dus onze voorkeur. We parkeren onze camper en verkennen het meer en zijn omgeving te voet. Schitterende omgeving met een 6,5km lange rondtoer. Dit is een stuk van de GR7 en absoluut de moeite waard.
We rijden nu verder naar Fraisse-sur-Agout een piepklein dorpje, maar schitterend. Overal bloemen en prachtig gelegen aan de Agout. We kopen een visvergunning voor één dag (10€/pers) en vangen op korte tijd 4 forellen.
We bakken ze en ze smaken overheerlijk.
We maken nog een avondwandeling en slapen op de camperplaats (7€/overnachting, water, elektriciteit inbegrepen).
Door de hoogte is het hier ’s avonds héél aangenaam.

We zijn weeral vroeg wakker, gaan brood en koffiekoeken halen bij de bakker en ontbijten. Het heeft geregend en het onweer trekt langzaam over.
Tegen 8u vatten we de nieuwe dag aan met een korte maar spectaculaire rit naar Olargues, één der mooist dorpen van Frankrijk. En het is niks overdreven, een mooi gesitueerd dorp tussen de heuvels met de prachtige – Pont du Diable – over de rivier. Verder zien we mooie geplaveide steegjes, overdekte passages, typische huizen en het fort met de 12de eeuwse toren. Mooi!
We zetten onze weg verder via Bédarieux naar Clermont-l’Hérault en stoppen een 3-tal km ervoor aan Villeneuvette, een rijksmanufactuur en koninklijke lakenfabriek gebouwd in de 17de eeuw. Mooi gerestaureerd.
In Clermond-l’Herault zetten we koers naar het Office de Toerisme, maar het is nog gesloten (op zaterdag open om 15u). We wandelen dan maar zo door het stadje, de Èglise Saint-Paul, het kasteel ( hoog gelegen) en daarna bezoeken we La Maison de l’Olivier. Vroeger was rechtover de winkel een tentoonstelling i.v.m. het fabriceren van olijfolie, maar dit bestaat niet meer. In de winkel kopen we een paar flessen olijfolie, er zijn verschillende soorten en kwaliteiten.
We zetten koers naar het meer van Salazou en plaatsen onze camper in Liausson, een klein gehucht aan het meer. We mogen gratis in de tuin staan van Brigitte, een producteur van olijfolie.
Omdat er ineens een zwaar onweer losbarst boven ons gaan we het bedrijfje morgen eens bezoeken.
We werken onze verslagen bij en sorteren onze foto’s. Bij de laatste donderslagen zoeken we ons bed op.

We worden om 7u wakker omdat de zon in onze ogen schijnt. Waauw, we zien door het venster van onze camper het Lac de Salagou liggen blinken.
Na het ontbijt proeven en kopen we bij onze gastvrouw 4 flessen top olijfolie (15€/fles), praten nog wat bij en vertrekken naar Mourèze aan de onderkant van het Lac du Salagou. We parkeren ons (2€/dag, 6€ als we overnachten) en bezoeken het sfeervolle dorpje. Het geheim zit hem echter achter het dorp, de Cirque de Mourèze. Wat een prachtige rotsformaties, uitgehold door de miljoenen jaren erosie. Schitterend!
Er zijn verschillende uitgestippelde wandelingen, wij doen er één van 3u (blauw) en van 1u (geel), maar we doen er veel langer over omdat er zoveel te zien is. We vervelen ons geen seconde.
In de namiddag rijden we door naar St-Guilheim-le-Desert en de Gorges de l’Herault, maar omdat het daar zo druk is (en we er een vorige reis al geweest zijn) rijden we gewoon door. Eens de D4 afbuigt van de Herault is het terug rustig en kunnen we terug genieten van de schitterende omgeving.
Onze volgende stop is St-Jean-de-Buéges, mooi, maar niks speciaals en we zetten door naar het prachtige dorp Sauve. Het Office de Toerisme is reeds dicht en dus lopen we maar straat in, straat uit. Mooi om te zien, maar we missen wat achtergrond info. Morgenvroeg eerste werk.
Aan de achterkant van het dorp ligt het – Mer de Rocher – een rotsmassa van kalksteen met de meest grillige vormen half verborgen tussen de Garrigue (de typische begroeiing van de Zuid-Cevennen) . Daartussen liggen de ruïnes van het Château de Roquevaire te schitteren. Na een wandeling van een 2-tal uren houden we het voor gezien, gaan eten en douchen. Als 2 frisse hoenders duiken we op tijd ons bed in.

Om 9u is het Office de Tourisme open en krijgen we van de vriendelijke juffrouw de juiste info. Met het plannetje in de hand bezoeken we het dorp nu gerichter, gaan nog een koffie drinken en rijden dan maar verder.
We rijden via de Gorge de la Vis naar de schitterende Cirque de Navacelles. Wat een prachtig natuurfenomeen. We maken een mooie wandeling tot in het keteldal.
We rijden dan verder via de Causse de Blandas en door het Parc National des Cévennes. We rijden de steile weg naar de Col des Faisses en maken er een wandeling. Mooie uitzichten.
We volgen dan de spectaculaire D43 tot de Gorges du Tarn en volgen verder de D907Bis naar het prachtige dorpje Sainte-Enimie. We verkennen het dorpje en drinken een koffie op het leuke plein.
We zetten onze weg verder naar het 200km verdere Clermont-Ferrand, gaan iets eten en zoeken ons een staanplaats voor onze camper. Het was een prachtige, maar zware dag.

Als we wakker worden twijfelen we nog of we Clermont-Ferrand nog gaan verkennen of niet? Het is hier abnormaal druk en na de rustige week in de Cévennes zien we die chaos niet echt zitten. We rijden door en lunchen nog in Saint-Pourçain-sur-Sioule. Vandaar rijden we op ons gemakje langs binnenwegen naar huis.
Het was een korte, maar prachtige reis door een deel van Frankrijk waar we echt nog niet met vertrouwd waren.