REISVERSLAG COSTA RICA 2011

We vliegen van Brussel, via New York, naar San José. Het is een lange vlucht, maar alles verloopt opperbest, geen vertraging en zo landen we op onze bestemming om 19u30, plaatselijke tijd (2u30 Belgische). De taxi van Dos Palmos Airport (65US$/nacht, tax en ontbijt incl). Het hotel is ok, ligt maar een paar minuten rijden van de luchthaven en is dus de perfecte plaats om te overnachtingen na een lange vlucht.
Morgen om 8u wordt onze huurauto (Daihatsu Bego Standard, 943US$/22d) hier geleverd. Alles wat gemakkelijk is…
We drinken nog een pint en duiken om 22u onze nest in.

Om 7u loopt de wekker af. Nog niet geheel uitgeslapen, maar toch voldoende uitgerust om onze reis door Costa Rica aan te vatten. We ontbijten, nemen onze 4×4 in ontvangst en zijn tegen 8u30 op pad.
Onze GPS stuurt ons via de buitenwijken van San José richting Guapilès, Campo Dos en Pavona. De laatste 15km zijn onverhard en vol putten. Toffe weg. We parkeren onze auto aan Rancho Pavona (10US$/dag als beveiligde parkeerplaats).
We nemen de lokale boot (3US$/pers) naar Tortuguero en worden op de aanlegplaats van ons hotel, Casa Marbella (45US$/kamer incl tax en ontbijt), afgezet.
We wandelen het dorp rond, lopen de waterlijn aan de Caraïbische kust af tot het NP Torteguero en nemen een late lunch bij Miss Myriam (Verse vis met rijst, frietjes en veel groenten + Imperial pint: 22US$/2pers). Een aanrader!
We blijven lang napraten op ons terras aan de rivier, genieten van de rust en schoonheid en na een laatste wandeling duiken we ons bed in. Morgen moeten we vroeg uit de veren, om 5u30 gaan we met een bootje en gids de kanalen van de Tortuguero rivier verkennen. Wat een start!

Om 5u30 varen we de Torteguero rivier op. We hebben geluk want we zijn alleen in de boot met gids Roberto. We boekten deze toer in ons hotel Casa Marbella, 20US$/pers + 10US$/pers inkom park.
We gaan aan land op zoek naar kleine rode gifkikkertjes. Het is niet simpel ze te vinden, want ze zijn niet groter dan de nagel van je pink. Héél klein dus. Het duurt echter niet lang vooraleer we er een paar kunnen lokaliseren.
We varen terug de rivier op en zien een wondere wereld voor ons opengaan. Prachtig die jungle in het eerste zonlicht. We zien brulapen en spider monkeys, veel verschillende vogels en leguanen. Na 3u zijn we terug van een prachtige toer.
We ontbijten in ons hotel en gaan hicken in het park (inkom deze morgen betaald geldt voor gans de dag). We zien terug vogels (o.a. Toekans), apen en een pica. Na 4u wandelen zijn we terug en gaan iets eten bij [Sunrise|Casado met kip + Imperial bier 16US$/2pers], niet ver van de park ingang. Lekker en goedkoop.
We nemen de gratis kano van ons hotel en peddelen op ons eentje nogmaals het park in. We beleven een heel toffe namiddag en zien nu meer dan deze morgen. Waauw! We zijn er zelfs bij als een capucijnaapje op jacht gaat naar leguanen. Zelfs één leguaan laat zich van 10m hoogte uit een boom in het water vallen, 2 meter voor onze boot. Tof, Toffe dag!
’s Avonds gaan we eten bij Miss Junie, Lagoustines met rijst en salade + Imperial bier voor 34US$/2pers. Iets duurder maar enorm lekker. We gaan weeral vroeg slapen want om 5u45 vertrekt de boot naar Pavona, einde Torteguera!

De boot (3US$/pers) naar Pavona legt om 5u45 aan bij het dock van Casa Marbella. Na 1u15′ zijn we via een opnieuw verbluffende route op onze eerste bestemming. We nemen een ontbijt, empenada, spiegeleieren, toast en koffie, 4$/2pers] aan de afmeerplaats, nemen onze auto en vatten de rit naar Cahuita aan.
We rijden door een onherbergzame streek, vrij van verkeer en mensen. We spotten prachtige vogels en 3 luiaarden (sloth), twee 3-tenige en één 2-tenige. Twee slapen er, de andere is volop (nou ja volop) aan het eten en klimmen. Dat gaat bij een sloth echter héél langzaam, goed voor ons, dan hebben we veel tijd om hem gade te slaan en volop te fotograferen.
We komen na de middag aan in Cahuita, vinden een verblijfplaats bij Bungalows Aché. Aparte Bungalows met terras/hangmat, 45$/stuk, Tax incl, Ontbijt excl. Wij zijn nog niet binnen of we worden opgeschrikt door het gebrul van Brulapen en de Capucijnaapjes vliegen door de bomen. Onze bungalow grenst namelijk aan het park, dat beloofd!
We wandelen naar het dorpje en het eerste dat ons opvalt zijn de vele rasta’s en would-be rasta’s die hier rondzwengelen (letterlijk). Maar ze zijn enorm vriendelijk en doen niemand kwaad. We gaan info vragen aan de inkom van het NP en verkennen de Caraïbische kust. Daarna kopen we drinken in de plaatselijke supermarkt en slenteren terug naar onze bungalow.
Tijd voor een ijskoude douche (warm water defect) en na een rustpauze in de hangmat gaan we eten bij Restaurant Coral Reef, Octopus in cocosaus, vis in cocosaus, bier, vers fruitsap 28US$/2pers. Zeer lekker gegeten, vis en octopus op de Coral Reef wijze. Top.

Vandaag gaan we eens uitslapen, maar dat is buiten de waard gerekend. Om 4u zijn de brulapen (howermonkeys) rond onze chalet aan het brullen dat het geen naam heeft. Onmogelijk om nog een oog dicht te doen. Het is nog pikdonker en we liggen dan maar wat te rommelen in ons bed. Om 6u is het ons beu en staan we maar op. We sorteren onze foto’s en werken onze website bij. Tegen 7u gaan we ontbijten bij Swedish bakkery, Omelet hesp/kaas, vers brood, koffie, fruitsap, 12US$/2pers. Tegen 8u30 vertrekken we naar Uva beach, maken er een toffe wandeling en doen dan nog eens hetzelfde bij Manzanillo.
We bezoeken dan Puerto Viejo de Talamanca, wandelen er wat rond en doen wat inkopen. We rijden via een toffe binnenweg naar Bribri en komen er geen kat tegen. Plezant!
In de namiddag bezoeken we het Sloth Sanctuary, Ingang + Boottocht + Gids, 25US$/pers. Dit goed georganiseerde Sanctuary is gelegen tussen Limon en Cahuita en we kunnen zien hoe de Sloth-baby’s opgevangen en verzorgd worden. Deze worden binnengebracht omdat bv hun moeder gestorven is en ze alleen niet kunnen overleven. Als ze ouder zijn dan 10maand bij hun aankomst worden ze daarna terug uitgezet in hun natuurlijke habitat. Wanneer ze jonger zijn, en dus hun moeder hun niet genoeg geleerd heeft, moeten ze tot het eind van hun dagen hier blijven. Er zitten ook een 5-tal volwassen dieren in het opvangcentrum en één ervan ligt zo lief naar Nancy te kijken dat de verzorger zelf vraagt of dat Nancy haar eens wil knuffelen. Normaal mag dat niet, maar ja, Nancy en dieren hé.
’s Avonds gaan we nog eens vlug het NP Cahuita, (Ingang free, donation graag) in en zien nog een lepelaar en een paar andere vogels. In de tuin van onze chalet (die grenst aan het NP) zitten nog verschillende capucijnaapjes en brulapen.
We gaan eten bij Roberto’s, rijst met Zeevruchten, Calamar Cocosaus, Bier, Vers Vruchtensap, 30US$/2pers, zeer lekker. We kruipen om 22u weeral onder de wol (allé wol, bij 28°C is het eerder een lakentje). Morgen om 5u30 er weeral uit, want het park gaat open om 6u en wij willen vooral de eersten zijn ;-).

Weeral vroeg opstaan, het NP Cahuita opent om 6u zijn poorten en wij staan als eerste (ook als enige ;-)). We wandelen alle trails af en zien mooie bomen, struiken en prachtige baaien. Het is zeer warm vandaag en een rivier doorwaden zorgt voor een aangename afkoeling. We zien een sloth (luiaard) slapen in een boom, horen en zien tientallen vogels en andere jungle-dieren. Dit wordt weer een topdag. Opeens horen we iets en we zien dat een yellow viper (de gifstigste slang van Costa Rica) een vogel gegrepen heeft. We blijven er een half uur op een meter ervan die gadeslaan tot de vogel verzwolgen is. De vogel is eigenlijk wel groter dan de kop van de slang, maar langzaam aan verdwijnt die in de muil van de slang. Jawadde, de natuur is toch wreed!
Na de middag gaan we brood, honing, bananen, ananas en een paar mango kopen en bereiden zelf onze lunch.
Later rijden we naar Puerto Viejo en bezoeken nog een working farm. Daar leren we hoe chocolade gemaakt wordt van de cacaoboon, vinden nog een muscaatboom (en vinden genoeg noten om 5jaar verse nootmuskaat te gebruiken) en vinden toevallig onderweg een plaatsje waar 2 soorten gifkikkertjes Nancy’s macrolens op de proef stellen (de kikkertjes zijn max 1cm groot).
Moe maar voldaan keren we terug naar onze bungalow, gaan terug eten bij Restaurant Coral Reef, Octopus in Cocossaus, Vis in Cocossaus, Bier, Vers Fruitsap 28US$/2pers en duiken om 21u al ons bed in.

Vandaag doen we het rustig aan! We bezoeken ’s morgens een Farmers Market in Puerto Viejo en kopen er wat streekproducten (verse cacaopoeder, fondant chocolade, kaas…). We maken ons zelf een lunch en voegen er nog een verse ananas en een paar mango’s bij.
Het is weeral prachtig weer (33°C en staalblauwe hemel) en dus leg ik me na de middag in de hangmat en geraak er niet meer uit. Ik lees een boek en bereid onze reis verder voor. Nancy gaat vogeltjes en bloemen fotograferen en leeft zich uit met haar nieuwe macrolens.
We gaan terug dineren bij Coral Reef, rijst met Zeevruchten, Calamar Cocossaus, Bier, Vers Vruchtensap, 28US$/2pers. Opperbest!

We verlaten Cahuita met tegenzin. We waren hier dolgraag en zullen de capucijnaapjes, spottend vanuit onze hangmat, missen.
In 3u staan we op Heliconia Island, Ontbijt en Tax incl, 73US$/2pers, een 10-tal km voor Puerto Viejo de Sarapiqui. Het is zondag en er is bijna geen verkeer. We checken in (er is een hotel met een viertal kamers) en bezoeken de tuin. Die is aangelegd door een Amerikaans architect en is nu in handen van een Nederlands koppel. Er staan heliconia’s in overvloed, spijtig dat de tuin een beetje te proper is aangelegd, wij hebben het liever wat ruwer. Gelukkig ligt er achteraan nog een stuk ongerepte natuur en we spotten er een prachtige uil en wat Rode aardbei gifkikkertjes.
We nemen onze 4×4 en gaan lekker wat rondtoeren in de slecht onverharde wegen en regelrecht door de jungle, daar komen we meestal wel toffe dingen tegen. We zien toekans, spotten green macaws (één zit er wel redelijk dicht) en kunnen daardoor weeral prachtige foto’s nemen.
’s Avonds gaan we eten in Restaurant La Casona, Biefstuk, Kip met Championsaus, 3 Bier, Vers Vruchtensap, Desert, 23US$/2pers in Sarapiqui. Wederom een geslaagde avond!

We laten Heliconia Island en Sarapiqui achter ons en rijden op ons gemak naar La Fortuna.
Onderweg bezoeken we nog de [Cascada del Toro|Ingang, 10US$/pers]een prachtige waterval gelegen in een ongerept gebied. We wandelen naar beneden tot aan de voet van de waterval, komen een slang tegen en worden nat van het stuifwater. We blijven hier een paar uur en slepen ons terug naar boven. We wandelen het park achteraan nog eens door, maar buiten een paar vogels komen we hier niks meer tegen.
Van ver zien we de Arenal tegen de wolken afsteken, een prachtige kegelvormige vulkaan. Het NP Arenal laten we nog voor wat het is, dit is voor binnen een paar dagen.
We vinden een onderkomen in [Hotel El Choza Inn|Luxekamer met AC, tax en ontbijt incl, 50US$/pers]. We smijten onze bagage op ons bed en trekken het dorp in.
’s Avonds gaan we eten in [Soda Viquez|Biefstuk a la Plancha, Bier, Vers Vruchtensap, 22US$/2pers]eten er een dikke biefstuk plus drank aan 20$/2pers. Schitterend.
Morgenvroeg om 6u vertrekken we op dagtocht naar Cano Negro, dus gaan we om 22u al naar bed.

Na het ontbijt vertrekken we naar het 100km noordenlijker gelegen Cano Negro. We nemen de asfaltweg richting Los Chiles via Muelle (iets verder dan de onverharde weg via Upala). We passeren suikerrietvelden, ananasplantages en boomgaarden, toffe rit en helemaal niet eentonig (LP suggereerde van wel). De laatste 20km naar Cano Negro zijn onverhard, maar we zien daar enorm veel vogels. In de sloten naast de weg wemelt het van de kaaimannen, watervogels, kingfishers… We doen meer dan 2u over de laatste 20km, prachtig. We komen een boom tegen waar zeker 20 parrots zitten, en we staan er alleen.
Als we in Cano Negro aankomen krijgen we een stortbui over ons, geen nood, we hebben toch allebei honger. We gaan lunchen bij [Soda La Palmera|Kip, Rijst en Groenten met Vers Tamarindo Vruchtensap voor 2500 Col/pers], rechtover het info-station. Weeral lekker! We ontmoeten daar een koppel Fransen die met een boot de rivier afvaarden en minder zagen dan wij onderweg.
Ondertussen is de regen overgetrokken en we beslissen geen [boottocht|50$/pers] omdat we al zoveel vogels gezien hebben en we de wedlands ook vanop de kant kunnen bewonderen.
We gaan de oever verkennen en komen inderdaad een beetje dezelfde vogels tegen, alleen in kleinere aantallen. We lopen langs de wetlands (waar je met de boot toch niet kan komen) en vinden het prachtig! We verschieten ons een breuk als opeens een kaaiman voor onze voeten het water induikt, we hadden ze echt niet gezien. Beetje meer oppassen dus!
Tegen 15u komen we terug naar La Fortuna en bekijken en plannen onze verdere reis.
’s Avonds gaan we terug bij [Soda Viquez|Biefstuk a la Plancha, Kip, Vers Fruitsap en 2 Bier voor 21US$/2pers] eten.

We verlaten een beetje tegen onze zin La Fortuna. We waren hier graag, ons kamer was dik ok en soda Viquez was ons lievelingsrestaurant.
De Arenal ligt wel weeral volop in de wolken en het regent een beetje. We rijden het Arenal lake rond en aan de andere kant verslechterd het weer. Regen en stormwind, maar het blijft warm (25°C).
Onderweg gaan we een koffie drinken bij [Café Macadamia|Koffie met Pineapple Cake 2500 Col/pers].
We rijden via Tilaran en de laatste 30km naar Santa Elena zijn onverhard, maar het valt nogal mee, enkel de laatste 10km liggen er barslecht bij.
We nemen onze intrek in [Don Taco|45$/nacht, Tax en Ontbijt incl] in een cabina met eigen terras (was normaal 55$, maar was overpriced).
We rijden nog naar Monteverde NP, gaan colibri’s zoeken en fotograferen (zijn eigenlijk hummingbirds).
We hebben in ons hotel een [Nighttour|20US$/pers] en om 17u komt een busje ons halen. Tour start om 17u30 en duurt 2,5u. We zien verschillende mammals (agouti, coati, porcupine en olingo), 2 tarantula’s… We zijn niet zo tour-achtig aangelegd, maar deze was wel de moeite.
We gaan nog vlug iets eten bij [Restaurant Tico y Rico|Kip met Rijst, Bier en Softdrinks 8300Col/2pers] strompelen naar ons hotel (enorme stijgingsgraad), duiken ons bed in en vallen als een blok in slaap. Ondertussen beukt de wind met volle hevigheid op onze cabina maar het deert ons niet…

Om 6u30 zitten we al aan het ontbijt. Het NP Monteverde Opent om 7u, 17US$/pers (17US$/pers extra met gids, maar dan in groep) is vandaag onze bestemming en zoals gewoonlijk willen we bij de eersten aan de ingang zijn (is vooral belangrijk als er veel wandelaars zijn omdat anders al het wildlife reeds weggejaagd is). NP Monteverde is één der drukste parken van Costa Rica omdat de Quetzal, de Inca vogel, er te spotten valt. Maar die drukte valt reuze mee, tot nu toe eigenlijk overal in Costa Rica. Amerikaanse crisis? We nemen de Nuboso trail, een prachtige trekking door primair nevelwoud. Het nevelwoud is toch iets gans anders dan het regenwoud, er hangt mist (logisch) en de reusachtige bomen zijn begroeid met mos. Prachtig. Het is ook heel fris en een enorme wind blaast door het woud. Dit komt omdat door de warme bovenlucht de natte bomen condenseren en zo valt er constant lichte motregen (nevel) naar beneden.
Om 13u hebben we de meeste trails gelopen en gaan we iets eten. We kopen ananas, mango, kaas en brood en maken zelf onze lunch.
We doen het nog eventjes rustig aan en bezoeken dan het Serpentarium 8US$/pers waar we de diverse slangen van Costa Rica (o.a. de fer-de-lance) kunnen bewonderen (weliswaar in een glazen kooi). De fer-de-lance is de meest giftige slang van Centraal Amerika en de meeste slangenbeten komen van deze slang. Het geheel is héél goed opgevat en de moeite om te zien.
We kruipen terug vroeg in bed, morgen gaan we naar Liberia, om van daaruit Ricon de la Vieja NP te bezoeken.

Ontbijt om 7u. We rijden naar Liberia, nu via Las Juntas, een ietwat kortere route op onverhard, maar zó slecht. De weg (als je dat zo kan noemen) ligt er héél slecht bij. We worden echt dooreengeschud en springen meer dan rijden. Stenen liggen soms 10cm hoog en we moeten er over, willen of niet. Na een 20km zijn we erdoor, we vrezen voor onze 4×4 en ons banden, maar het lukt. Nu weten we waarom iedereen voor de langere route via Tilaran kiest. Ondertussen is het ook 15°C warmer geworden dan in Monteverde, en dat op 20km rijden.
100km verder komen we in Liberia, zoeken een hotel [Hotel El Bramadeiro|55US$/nacht, Tax incl, Ontbijt excl,]. Het hotel is ok, mooie kamer, leuk zwembad maar overpriced. Eerst vroegen ze 68$, maar na veel aandringen gezakt naar 55$). Alhoewel het hotel aan een drukke verkeersader ligt is het toch relatief rustig.
We werpen onze bagage in onze kamer, eten in het [Restaurant El Bramadeiro|taco met Kip en Imperial Pint 6973 Col/2pers] vlug iets.
We vertrekken naar het 25km verder gelegen [NP Ricon de la Vieja|Open 7u -17u, Inkom 10US$/pers]. We moeten ook over privé terrein van [Hacienda Guachipelin|700 Col/wagen]. Deze tol dient om de private weg te onderhouden.
We verkennen het park en lopen er 4u rond, zien spidermonkeys, howlermonkeys en heel veel vogels. Onze vogellijst wordt weeral aangevuld met verscheidene exemplaren. De modderpoelen en vulkanische activiteit is wel tof, maar niks vergeleken met onze vroegere ervaringen in de Azoren en vooral in IJsland.
We vonden het een leuk park, maar het staat toch onderaan in onze lijst met de mooiste parken van Costa Rica.
We keren terug naar ons hotel, douchen (met koud water, want warm is defect maar we krijgen ter compensatie morgen een gratis ontbijt) en eten in [Restaurant El Bramadeiro|Biefstuk en Imperial Pint 18.171Col/2pers].Top! Wel het duurste restaurant tot nu toe. Wat opvalt is dat er nergens tax (13%) en service (10%) inbegrepen is, zodat het eindtotaal wel wat hoger ligt dan verwacht.
We werken onze site bij en bekijken waar we morgen naar toe trekken. Corcovado (dat het hoogtepunt van onze reis moet worden) komt dichterbij. Morgen moeten we ergens halverwege tussen hier en Corcovado een leuk plaatsje vinden en als het ons bevalt lassen we misschien een extra rustdag in. We zien wel…

Slecht geslapen! Tot laat in de nacht heel veel lawaai en dus wat later opgestaan. We gaan ontbijten om 8u (gratis aangeboden omdat we gisteren geen warm water hadden) en het smaakt ons.
We zitten met een dilemma. Manuel Antonio NP is buiten Corcovado het enige park waar de squirelmonkeys leven, en net deze wil Nancy natuurlijk bewonderen. Dus of we hopen op Corcovado, of we gaan naar Manuel Antonio. Geen probleem? Wel probleem, want laat dit nu net de plaats zijn met de mooiste witte stranden, de grootste en duurste lodges en dus de grootste hordes (Amerikaanse) toeristen. En dat willen we nu juist vermijden!
Ok, beslist, we rijden naar Quepos, juist voor het Manuel Antonio NP en zien wel wat er van komt.
We vertrekken dus maar om 10u, veel later dan gepland, om de 250km naar Quepos te overbruggen. Het is druk op de weg, het is zaterdag en de vele gezinnen trekken er op uit.
We zien ook verscheidene snelheidscontroles en het valt op dat dit ook meestal in het weekend voorkomt (we zagen ze vorig weekend ook en geen enkele tijdens de week). Geflitst worden is hier geen grapje, we kwamen een Nederlander tegen die een boete van 600US$ te slikken kreeg en boetes van 300$ zijn heel gewoon. Wij proberen dus de snelheidbeperkingen te respecteren, de wonderbaarlijke natuur maakt het ons gemakkelijker om met 60km/u het land te doorkruisen.
We komen aan in Quepos om 15u, zoeken en vinden een onderkomen in het prachtige [Villa Kristina|75US$/app, Tax incl, Ontbijt excl], een wondermooie plek niet ver van de ingang van het Manuel Antonio NP. We hebben een appartement met alles erop en aan, een ruim balkon dat uitkijkt over de jungle met hammock en een prachtig zwembad. Spijtig genoeg kunnen we hier maar één nacht blijven, de 3 appartementen zijn al maanden volgeboekt. We vechten voor de hangmat en nemen een verfrissende duik in het uitnodigende zwembad. Prachtig!
We gaan eten bij Tico [Restaurant Kukulo|Tonijn/Shrimps Brochet met Rijst en Groenten 11.300 Col/2pers]. Kristina prijsde dit visrestaurant aan en met recht en rede. We zijn hier natuurlijk weer de enige buitenlanders.
We zitten nog een tijdje op ons terras (is nog 25°C), duiken om 23u onze nest in en dromen van het Manuel Antonio NP…

We staan op om 6u, eten een zelfgemaakt ontbijt en vertrekken naar het NP Manuel Antonio. We parkeren op de bewaakte parkeerplaats 2000Col en gaan naar het Ticket office Ingang 10US$/pers.
Het NP opent om 7u en omdat we hier veel volk verwachten willen we zeker bij de eersten zijn om het park te betreden. Gisteren zagen we hier al horden toeristen rondzwerven met koelbox, badhanddoeken en zonnecrème en we vrezen het ergste. De mooiste stranden van Costa Rica, met hagelwit zand en de jungle die tot tegen de zee komt, liggen hier, in het NP en daar gaan de horden naartoe. Dat ze ondertussen al het wildlife verstoren en wegjagen, daar trekken ze zich niks van aan. Maar de enige manier om die prachtige baaien ongerept te laten is er een Nationaal Park van te maken, anders staan hier binnenkort een massa resorts. Gelukkig slapen die zonnekloppers lang en komen eigenlijk maar veel later dan de wildlife-spotters en hickers.
Het moet gezegd, het is een prachtige plaats met veel wildlife. We spotten verschillende mammals en prachtige vogels. Het is er ook warm, héél warm en vochtig. We doen alle trails en het zweet gutst van ons lichaam. Spijtig dat één trail halfweg afgezet is, er liggen bomen over de tracks en er is geen doorkomen aan. Het is ondertussen 11u geworden en we houden het voor bekeken. We zoeken een rustige baai en gaan in de zee zwemmen. Het warme water is heel rustig en we zwemmen tussen de vissen door. Prachtig. We luieren nog een uurtje op het strand, verorberen onze lunch en we keren terug naar de ingang.
De prachtige stranden zijn ondertussen ingenomen door zonnekloppers, maar eigenlijk valt het nog mee. We hadden erger verwacht. Gelukkig hebben we er geen enkele last van gehad (we zijn max 10 mensen tegengekomen op de trails).
We rijden terug naar Villa Kristina en balen omdat we daar geen nacht extra meer kunnen krijgen, maar bij aankomst is er hoopvol nieuws; een Amerikaan die het grote appartement reserveerde (er zijn 3 app) komt niet opdagen. Wij kunnen het huren, maar de prijs is veel hoger (115$/nacht) omdat er 4 pers kunnen logeren. Wij willen het, maar enkel aan de 75$ die we aan de 2-pers gegeven hebben. Kristina is akkoord en wij héél blij.
We duiken het zwembad in en luieren verder de ganse namiddag. Een dagje de toerist uithangen is meegenomen na onze zware 15 dagen.

Vandaag is een echte rustdag. We slapen uit, doen boodschappen en slenteren wat rond in Quepos. Nancy maakt een lekker slaatje en we genieten van het prachtige uitzicht van op ons ruim balkon. We zwemmen, rusten uit in de hangmat en werken onze blog bij. Schitterend.
We bekijken en regelen onze volgende reisdagen naar het Corcovado NP. Dat zal wat worden en is volgens ons het hoogtepunt van onze reis. Alhoewel, het zal moeilijk worden om de talloze hoogtepunten nog te overtreffen. We zien wel…

We vertrekken naar Drake Bay. Eén van de twee toegangspoorten van het Corcovado NP. We rijden op ons gemak en na een paar uur gaan we via Palmar Norte naar Rincon. Daar nemen we de 245. Dit is de weg naar Puerto Jimenez, een asfaltweg, maar op sommige stukken zijn er meer gaten dan asfalt. Slechte weg! Ongeveer halfweg gaan we een koffie drinken bij El Mirador Dubble Expresso, 1200Col, de beste koffie die we op gans onze reis dronken. Een prachtig uitzicht en goede bediening. Een adresje om bij te houden.
We slaan rechtsaf richting Drake en vanaf hier onverhard, de ene keer goed, een beetje verder slecht. We rijden door farmland en over een heuvel door het regenwoud. Toffe route. Vooral door het regenwoud is het moeilijk te rijden, losse stenen en diepe putten. Doordat het bijna dagelijks regent ligt het op sommige stukken ook spekglad, een 4×4 is hier absoluut nodig! We moeten ook een 5-tal rivieren door, de ene wat groter en dieper dan de andere, maar doenbaar.
We arriveren in Drake, een lief, klein dorpje in een prachtige setting. Waaauw!
We nemen een kamer bij Murillo 30US $/nacht, Basic Kamer, Fan, Badkamer, Electriciteit. De helft van de hotels hebben geen stroom! Na wat over en weer gepingel krijgen we er ontbijt bij (was normaal 5US$/pers).
Ons plan was te hicken naar Serena (de beste wildlife hotspot van Corcovado NP), daar te overnachten en de volgende dag terug te keren. Er zijn echter maar een paar plaatsen in de dorm vrij en Serena is de enige plaats waar je kan overnachten in Corcovado. Je raadt het al; alles volzet. We zoeken een alternatief en de enige betaalbare optie is ’s morgens vroeg met een boot naar Serena varen, de trail lopen en terug te keren met de boot dezelfde dag. We wegen het af en beslissen dat te doen, niet 100% onze goesting, maar we willen persé Corcovado bezoeken. We spreken af met de gids, 75US$/pers, vertrek 5u30 aan hotel.
We gaan Drake nog wat verkennen, lopen de eerste km van een trail, spotten onze tweede Motmot en een Common Black Hawk , wandelen over een hangbrug en schieten nog een paar mooie foto’s.
We gaan eten bij Pura Vida Drake Bay 2verse red snapper met frietjes, salade en bier voor 11.000 Col]. Lekker en goedkoop!
Om 22u30 duiken we onze (warme pfff) nest in, geraken maar moeilijk in slaap (stinkt naar mottebollen), en dromen dan zacht van Corcovado…

Wekker om 5u. We gaan vandaag naar Corcovado NP. We dromen er al jaren van. We boekten [de trip naar het NP|75US$/pers Ontbijt, Lunch, Inkom NP, Gids en Boottocht inbegrepen]in ons hotel Murillo. We zetten er om 6u de vaart in en 1,5u later komen we aan te Sirena, een rangerpost in Corcovado NP. Sirena is de beste plaats in het park om wildlife te spotten en de enige plaats waar je hier kunt overnachten.
Onderweg op zee waren we nog getuige hoe een walvis naast op opdook en de diepte inging, met zijn prachtige staart nog eventjes dag zeggen.
We springen uit de boot, waden door het water en gaan direct op stap. We zien warempel direct verse poemasporen en de gids tracht die te volgen. Tevergeefs, die laat zich niet meer zien. We lopen een lange trail deels kust, deels binnenin het oerwoud en zien prachtige vogels (o.a. Trogon en Scarlet Macaws), een peccari (soort zwijn, lievelingskost van poema en jaguar) en een slapende Tapir. Prachtige trail. We zien zeekrokodillen en Brown Booby’s, Pelicanen… te veel om op te noemen. Dure maar geslaagde dag!
’s Avonds gaan we terug eten bij [Restaurant Pura Vida|11.750Col/2pers voor Shrimps met Rijst en Salade, een Vers Fruitsap en een paar Biertjes]. Weeral lekker!
Morgen gaan we naar Puerto Jimenez, nog wat dieper naar het zuiden en we proberen van daaruit het Corcovado NP onieuw te bereiken via Serena Rancherstation.
Het is ondertussen beginnen regenen. Hopelijk niet te lang en teveel, anders stijgen de rivieren en kunnen we er met onze 4×4 niet doorrijden. Fingers crossed!

Wat niet mocht gebeuren, is gebeurd. Het heeft gans de avond en nacht water gegoten. De rivieren stijgen zienderogen en we weten niet wat te doen. Afwachten? Maar als het blijft regenen komen we hier vast te zitten. Doorgaan? Als we de eerste rivier crossen, en de 2de niet meer over kunnen is ondertussen misschien de 1ste ook al niet meer haalbaar en dan zitten we vast tussen 2 rivieren in het midden van het oerwoud. Hmmm, en voor hoelang?
We gaan eerst ontbijten en eens rustig overleggen. Het is nu 6u en wat zijn onze mogelijkheden? We laten het niet aan ons hart komen, we gaan het erop wagen. Het enige wat we niet gaan doen is enig risico nemen en riskeren onszelf en/of onze huurauto in gevaar te brengen.
We zetten aan om 7u, het is opgehouden met regenen en de zon schijnt terug. Het zicht is adembenemend, damp stijgt uit het oerwoud en de vogels krijsen als nooit voorheen.
Het eerste stuk verloopt uitstekend en we glijden van links naar rechts op de gladde hellingen. Onze 4×4, alhoewel klein doet schitterend werk. We komen aan de Drake river, hij is 2x zo breed als een paar dagen geleden, maar na enig onderzoek vinden we een veilige oversteekplaats. In het midden van de rivier is het wel bijna een 3/4 meter diep, maar de ondergrond is goed en belanden veilig aan de overkant. Gelukt! Op naar de volgende. De rest van de 20km verlopen vlot, we glijden wel, maar komen overal zonder kleerscheuren door.
We volgen de 245 naar Puerto Jimenez, het is een nieuw aangelegde 2vaks asfaltweg en op een dik halfuur zijn we ter plaatse. We checken in bij [Cabinas Marcella|50US$/kamer met AC], een mooie kamer en tuin, dit is één van de betere en leukere hotels van de gehele reis.
We verkennen Puerto Jimenez, niets speciaals, kopen in de supermarkt brood, fruit en worst en lunchen.
We gaan Capo Matapalo verkennen, een 17km dieper naar het Zuiden. Het is een toffe rit, onverhard en we moeten een paar kleine rivieren door. De afslag naar Capo Matapalo is heel slechte onverhard met grote keien maar gelukkig is het niet zo ver.
We maken een lange wandeling langs prachtige, verlaten stranden. Enkele surfers liggen op de juiste wave te wachten, voor de rest zien we enkel capucijnaapjes, spidermonkeys, pelikanen en héél veel andere vogels. We zien een koppeltje scarlet macaws (papegaaien) en volgen die een hele tijd. Ze vliegen van boom tot boom op zoek naar de vruchten van de Tropical Almond Tree. Weeral tof!
We gaan eten bij een Restaurant aan de haven (naam vergeten), genieten na van een weeral prachtige dag en duiken daarna ons bed in. Morgen staat terug een dagje Corcovado op het programma. Nu via rangerstation Leona. Benieuwd wat dat gaat geven.

Vertrek om 6u naar de zuidelijke ingang van het Corcovado NP. Deze 40km lange, slechte, onverharde weg gaat van Puerto Jimenez via Cabo Matapalo naar Carate waar die doodloopt op de zee. Carate is niks meer dan een airstrip en een pulperia. Aan de pulperia kan je je wagen parkeren en dan stap je via het strand naar de 3km verder gelegen rangerpost La Leona. Daar begint het Corcovado NP.
De onverharde weg is de eerste 20km wel ok. We moeten een paar kleine riviertjes door (na een fikse regenbui worden dat brede rivieren) en een paar stroken met grote keien. De laatste 20km zijn een paar andere mouwen, stijle hellingen met losse grote keien, flinke afdalingen en stukken met diepe putten en brede gleuven, door regen uitgesleten.
Het is wel prachtig onderweg. We zien een 20-tal Scarlet Macaws ( grote papagaaien met rood, geel, groene veders), honderden Green Parrots (iets kleinere groene papagaaien met rode kop), Caracara, Turkey Vulture en tientallen andere vogels. We zien een groep Capucijnaapjes en horen en zien een groep Howlermonkeys. Top of the bill zien we nog een Bird-eating Snake, ze kroop aan de zijkant van de weg, we konden ze volgen in de bush (1,5m lang). Toffe voormiddag.
We ontbijten aan een riviertje, wandelen daarna stroomopwaarts en zien verschillende Scarlet Macaws eten. We volgen ze en zien dan een koppeltje kussen en maten. Schattig!
We komen aan in Carate, drinken iets aan de pulperia en zetten onze tocht in naar het 3km verder gelegen Rangerstation La Elena. Het is een tocht langs het strand, zonder schaduw. De zon brandt en stappen in het mulle zand is erg vermoeiend. We zweten zoals nooit tevoren en er is weinig te zien. De pelikanen trekken zich weinig aan van de verschroeiende hitte en vissen rustig verder. Een Black Hawk en Common Vulture zitten op de waterlijn te wachten tot de enorme golven visjes op het stand werpen om ze dan onmiddellijk binnen te spelen. Voor de rest zien we geen wildlife.
We lopen het [NP Corcovado|10US$/pers], lopen een trail, maar ook daar weinig te zien.
In de namiddag lopen we terug via het strand naar ons beginpunt, eten in de [Pulperia|13.000Col/2pers voor een Chicken Sandwich en een paar Biertjes], praten wat na met een gids die daar aan het wachten is op zijn groep (anekdote: de gids was in het park met een groep Nederlanders, maar die waren zo moe dat ze een boot bestelden om terug te keren en de gids achterlieten) en rijden terug naar Puerto Jimenez.
We doen wat inkopen in de supermarkt en Nancy maakt een lekker slaatje met verse ananas voor het avondeten. Hmm lekker en eens iets anders.
We praten nog wat na, lezen en moe en vallen om 21u doodmoe in slaap. Blij dat we AC in de kamer hebben, het is buiten nog steeds 28°C, vochtigheid 80%.

We zijn weeral vroeg op pad. Vandaag gaan we terug richting Capo Matapalo. Net voor we deze bereiken moeten we een rivier oversteken. Volgens een gids waarmee we gisteren toevallig bij de pulperia in Carate aan de praat raakten kun je bij de waterval, een 20min stappen stroomopwaarts, de zeldzame Striped poison dart Frog vinden. Wij dus de rivier in en stappen maar. Onderweg zien we aan de oever reeds een Green-and-Black Poison Dart Frog zitten, tof meegenomen. We komen aan de waterval (kleintje), zoeken (zeker een uur) en vinden inderdaad 1 Striped Frog. De eerste in onze trip. Heerlijk! We fotograferen hem uitbundig, eten onze lunch op en keren dan maar terug. We vinden ook een wandelpad naast de rivier (is eigenlijk privé) en vinden nog een Green-and-Black Poison Dart Frog. We zien ook een Pacific Anole, met zijn oranje-gele keelzak.
We gaan terug naar Capo Matapalo, proberen met de auto aan de andere kant van de Kaap te komen maar stranden net voor het strand. Het onverhard wordt te slecht, met putten van een halve meter en rotsblokken ertussen.
We parkeren de auto en gaan dan maar te voet verder, we zien veel minder wildlife dan een paar dagen geleden en zoeken dan maar een mooi strand uit. We gaan zwemmen en rusten wat uit in de heerlijk warme zon. Golfo Dulce op z’n best! We zijn de enigen op het strand, in de verte zijn wat surfers bezig de golven te bedwingen en enkele tientallen pelikanen zijn aan het vissen. Prachtig allemaal!
’s Avonds gaan we eten in [Restaurant Carolina|Kip met Frietjes en Salade, 3400Col/pers en bier 1000Col]. Top!

We verlaten Puerto Jimenez met pijn in het hart, weeral één van onze toppers in Costa Rica. We moeten vandaag de 265km naar San Gerardo de Dota overbruggen waar we de befaamde Quetzal gaan proberen te spotten, waar Gerardo befaamde voor is.
Eerst gaan we onderweg nog een koffie drinken in El Mirador (beste expresso van Costa Rica), tussen Rincon en La Navidad en gaan dan in één ruk door via Uvita, Dominical en San Isidro de El General naar San Gerardo de Dota.
We vinden een overnachting bij [Cabinas El Quetzal|36US$/nacht, tax incl, ontbijt excl. 2 slaapkamers en living], werpen onze bagage op het bed en gaan de omgeving verkennen. We komen allerhande birders tegen met gids, maar niemand heeft vandaag de Quetzal kunnen vinden. Spijtig.
We vinden allerhande vogels, héél veel hummingbirds en amuseren ons met het fotograferen van deze enorm vlugge vliegertjes.
We gaan eten bij [Logos Lodge|Coctails 6US$, Buffet 15US$/pers, Glas Wijn 3US$]. We drinken meer dan we eten en komen toch een beetje beneveld buiten.
Het is hier om 20u nog 10°C, 18°C minder als gisterenavond. Brrr…

We proberen vandaag toch nog de fameuze Quetzal (Incavogel) te spotten. We zijn daarvoor reeds om 6u op stap. Het valt tegen, geen Quetzal te zien. Verschillende gidsen zijn op pad, maar ze vinden ook niks. Gelukkig kunnen we ons nog amuseren met andere vogels. Vooral de hummingbird is in grote getale aanwezig en het is plezant, maar ook frustrerend om die piepkleine snelle duiveltjes te fotograferen. Er zijn erbij die maar 4cm groot zijn.
We gaan nog een koffie drinken in het pas geopende café Kahawa. Zeer lieve mensen en goede koffie. We maken nog een praatje en vertrekken dan maar richting Alajuela (La Garita).
Onderweg is er weinig te zien, de wolken hangen zeer laag en tot een paar km voor San José zitten we gewoon in de mist.
We checken in bij [Hotel Los Palmas2|68US$/kamer, Fan, Tax en ontbijt Incl.], een hotelletje met zwembad uitgebaat door een Nederlander. Mooi en we krijgen de Superior aan de prijs van een standaard kamer. We verblijven hier omdat we de auto ook gehuurd hadden via Peter, de uitbater van het hotel.
We gaan eten bij [Rancho El Coral|Octopus met frietjes 2400Col/pers, Grote ganse vis met frietjes 2800Col/pers, bier 1000Col], op wandelafstand van het hotel. Lekker en goedkoop.

We willen om 8u aan de Poas vulkaan zijn om het kratermeer te bezichtigen. Het park opent dan maar pas en iedereen raadt ons aan om er voor 10u te zijn, dan komen de wolken over de bergen en is er meestal niks meer te zien.
We zijn dus ruim op tijd vertrokken maar als we aan het loket komen wacht ons een nare verrassing, de bediende zegt dat het geen zin heeft om het park te betreden en de [inkom|10US$/pers + 3US$ parking]te betalen omdat de vulkaan al 3 dagen in de wolken zit en ze ervan overtuigd zijn dat hij vandaag niet meer zichtbaar wordt.
We keren dan maar onverricht ter zake terug naar La Garita. Er staat vandaag niks meer op het programma en dus gaan we aan het zwembad (waar de zon wel schijnt) wat luieren.
We brengen de auto terug naar Thriftty (sparen daarbij een dag huur uit), gaan bij de bakker wat koeken kopen en nestelen ons in een ligzetel.
’s Avonds gaan we terug eten bij [Rancho El Coral|Vis met rijst 2800Col, Calamares Tomatensaus 2400Col].
Morgenvroeg komt de taxi ons om 6u30 halen om ons naar de luchthaven te brengen. Het einde nadert nu razendsnel.

Een Taxi (6US$/pers) komt ons om 7u aan Los Palmas ophalen. Vlucht vertrekt stipt om 9u, er moet nog Exit-tax( 26US$/pers) betaald worden. 5u later landen we in Newark, New York.
Vlucht naar Brussel perfect on time en 7u erna, Belgische tijd 7u50, landen we in Zaventem. We nemen een Taxi (€24) naar VTM waar onze auto geparkeerd staat en om 9u30 zijn we terug thuis.
Prachtige reis, een must voor iedereen die van natuur houdt.